1214 RHODOMELEiE. Dasija. 



Dasya Kiitzingiana Biasolett. iii Linncea 1837 tah. VIII et IX!! 

 Kiitz. Phyc. gen. tab. ^l. fig. 1-4. Sp. p. 796! Zanard. Syn. p. 65! 



Das^ra Baillowiana Mart. sec. Mont. l. c. Mont. Canar. p.. 165. 

 Zanard. Syn. p. 65. Cellul. Venet. p. 33! 



Bailloiiviana seii Fncus colore violaceo cet. Grisel. (fid. Zanard.)? 



Ceramium penicillatum Bertol. (sec. Mont.). 



Hab. in mari adriatico ad littora Italise (Ipse!) et Dalmatiee! 

 in mari mediterraneo ad littus galloprovincijfi (sec. Montagrre); 

 in oceano atlantico ad littus Canarise (Despreaux) et Americte 

 foederatse (Torrey! Hooper! Bailey! cet.). 



Dasyee villosa^ ita proxima, ut, qua.' in illam, ea quoque in D. ele- 

 gantem quadret descriptio, liis exeptis: D. elegans videtur raagis ge- 

 latinosa, quare caulis in rugas collabitur et difficilius reviviscit. Sti- 

 chidia sunt quoad formam et adspectum paulo diversa; nempe juve- 

 nilia et sphan-osporis instructa sunt anguste lancoidea, cellulisque cor- 

 ticalibus ita laxis constituta, ut plus minus hyalina adpareant-, effoeta 

 prolongantur (ut in toto genere norma sit), evadunt Jineari-lancuidea 

 in acumen sensim et longe attenuata-, cellulte corticales sunt plures 

 et densius dispositse quam in parte spharosporifera, atquc plures in- 

 articulos conjuncta^, at singulse parum longiores quam latn;, granula 

 minuta Eemulantes, ita laxa; ut tubus articulatus centralis stichidii 

 translucens conspiciatur. Filum, quod stichidium juvenile sustinet, ar- 

 ticulis brevioribus (diametro circiter fequalibus) in D. villosa constare 

 mihi adparuit. Structura anatomica frondis quoque diversa, si quid video ; 

 in D. villosa sunt cellula^ pericentrales 5 majores, et in adultiore fron- 

 dis parte adhuc conspicufc", in D. elegante stratum corticale magis evo- 

 lutum majorem partem occupat, ita ut eegrius conspiciantur cellula- 

 pericentrales •, (utrum in D. elegante 5 sint, an tantuni 4, pro certo 

 affirmare non audeo). 



De synonymis plurimis allatis dubia nulla. Plurimi quoque de 

 nomine, sub quo plantam volunt designatani, hodie conveniunt- dis- 

 sentiunt tantum hoc respectu pra;cipue quidam Itali, nomini diu ob- 

 soletO Grisellinii jura prioritatis vindicare molientes. Icon Grisellinii 

 non vidi', verba ipsius, colorem violaceum et plantam pennas minutis- 

 simas amulantem, in Dasyam elegantem non optime quadrare, cuique 

 jmtet. Ipsum nomen, si genericum, ineptum*, si specificum, male cum 

 Fuco conjunctum fuisse, apparet. Adanson, qui nomen quasi generi- 

 cum adoptavit, plantse vesicas penicillo filorum terminatas tribuit, quod 

 Sporochnum quoddara multo potius quara Dasyam indicare suspicor. 

 Gmelin, denique, qui nomen specificum fecit, Fuco Baillovianse sub- 

 stantiam tenacem et colorem olivaceo-viridem adjecit. Color autem 

 olivaceo-viridis et substantia tenax sint forsan characteres Sporochni 

 cujusdam, Dasyse non item. Intermediam quoque descripsit Graelin 

 inter duas species, quarum una certa, altera dubia Sporochni species 

 existimata fuit. Quajcumque igitur sit planta Grisellinii, quse ab Adan- 



