De Hirudinibus. 



Planarieis (Turbellariis Dendrocoelis Ehrbg.) in eundem ordinem conjunxit, com- 

 muni Trematodum nomine ab illo designatum. 



Planariis saltern Clepsinarum genus corporis forma depressa, proboscide qua 

 nutrimentnm hauritur, intestine ad arboris instar in ramos diviso, sanguine decolore, 

 aliisque notis baud absimile 1 ). Sed structura interna diversissima; sanguinis circuitus 

 e. g. in Hirudinibus omnibus vasorum contraction^, in Trematodibus et Planariis 

 motu vibratorio valvularam filiformium quae intra vasa existunt, efficitur ; nervorum 

 systema in illis ad Articulatorum normam compositum, a qua et in Trematodibus, 

 et, quantum innotuit 2 ), in Planariis longe recedit, et quae alia. 



Ipse Savignyo potissimum et Milne-Edwards 3 ) adstipularer, qui ordinem 

 vermium proprium hanc nostram familiam constituere arbitrantur. 



2. Forma externa. 



Hirudinum corpus plus minus elongatum, in aliis exacte cylindricum, in aliis 

 subcylindricum, ventre piano, in aliis valde depressum, dilatatum; versus extremi- 

 tatem utramque plus minus attenuatum; plerumque molle lubricum, in quibusdam 

 duriusculum, cartilaginosum, in una e nostris specie mollissimum gelatinosum. 



Annulorum numerus secundum genera diversus, in eodem vero animali 

 constans, neque, ut in Lumbricis, aetate auctus. Caput et pedem versus annuli et 

 angustiores et breviores fieri, ad latera corporis prominere solent, quo margo cre- 

 natus vel dentatus apparet. 



Caput, i. e. maxime antica corporis pars oculos gerens, maxillas et annulum 

 nerveum qui oesophagum cingit includens, modo distincte a corpore separatum, 

 modo prorsus cum eo confusum est; modo annulis pluribus compositum, m<><l<> 

 exannulatum. Contractione peculiar! in disci formam redactum affigendo inservit. 

 Oculis plerumque binis usque denis instructum est, in figuras varias in superiore 

 ejus facie dispositis; raro oculis caret. Oculi non e simplicibus pigmenti acervulis 

 constant, sed sphaeras referunt, quarum altera dimidia pars pellucida, altera pig- 

 mento in pullis rubro, in adultis nigro vestita est. Quam oculorum structuram, a 

 Brandtio jam in Sanguisuga observatam, ipse distinctissime in Aulastomate, Xephe- 

 lide, Clepsinis omnibus, minus distincte in Piscicola vidi. 



Os raro (in Branchiobdella) exacte terminate, plerumque subinferum, annulis 

 primis incompletis ad labri instar prominentibus. In aliis inerme, in aliis maxillis 

 tribus (superiore duabusque lateralibus) vel duabus (superiore et inferiore), in aliis 

 denique proboscide exsertili tubulosa armatum. 



Postice corpus pede 4 ) disciformi carnoso, ex annulis pluribus confusis, mi 

 ganglia decent, exorto terminator, modo exacte terminali, h. e. in axem corporis 



1) Magis adhuc ad Planarias et Trematoda accedere videtur Malacobdella grossa Blainv. (Hinulr 

 grossa O. F. Muell. Zool. D. Prodr.) in Molluscorum quorundam marinorum pallio parasitica, atque 

 Hirudinula ilia, quam in Caligo curto Kroyer observavit. (cf. Isis, 1841 pg. 195.) 



2) F. F. Schulze, De Planariarum vivendi rat. etc. pg. 39. 



3) Savigy, Systeme des Annelidas. - - Milne-Edwards, in Lamarck, An. sans verlcbres. Ed. 



4) Pedis nomen servavi, quia usum organi optime exprimit; uptius fortassc c :m.l a dicei 

 enim in cauda Vertebratorum medulla dorsalis, ita hie medulla ventralis ultra anum prolong.-Uur. 

 supra caudam situm esse, multis minim visum est; quod ad me, si infra inveniretur, aeque minim mih 

 videretur, ac si in Vertebrate quodam rectum columnam vertebrarum perforans in dorso aperiretur. 



