14 



IV. ULVACE.E Ag. excl. 'gener. 



vin. BANGIA. Lyngb. ref. 



/ 



Frons capillaris simplex aut ramosa, plana aut tubulosa, 

 viridis aut saepissime colorata, regulariter areolata, areolis serie 

 singula aut multiplici dispositis quaternarie divisis. 



Genus hue usque parum intellectum et manco charactere 

 ubique circumscriptum. Frondem in plurimis speciebus esse 

 planam constat ; in Ulva aureola, quam huic generi adnume- 

 randam esse crediderim, frons adest tubulosa. Frons plerumque 

 simplex est, aut, si rami adsint, prolificatione or\.i;JBangia ele- 

 gans Chauv. fronde ga udet dichotoma. Dispositionem denique 

 regularem cellularum, earumque in quatuor divisionem, et ex 

 hac pendentem tendentiam seriem areolarum (initio simplicem) 

 longitudinalem multiplicandi , characterem praecipuum generis 

 existimarem. 



34. B.fuscopurpurea Lb. Hydr. p. 83, tab. 24. 



Hab. ad saxa trabesque ligneos saepe emersos, undarumque spuma irri- 

 gates ; ad Cette frequentem et ad Nicaeam legi. 



35. B. lutea nov. sp. frondibus subrectis luteo - nitentibus , 

 areolarum serie subsimplici, areolis longitudinaliter subbi- 

 natis, bin is diametrum fili vix aequantibus. 



Hab. ad rupesvehementissimo fluctuinigatas solequeexpositas; ad Livorno 

 t Genuam legi. 



Stratum luteo -nitens subcontinuum, rupes subemcrsas longe lateque tegit. 

 Frondes tenucs filiformes, unciales et ultra, rectae, nunquam torlae, singula 

 plerumque cellularum serie constantes, cellulis per binas longitudinaliter 

 approximatis, simplicibus vel transverse divisis et tune divisionem quater- 

 nariam generis offerentibus. 



A B. fuscopurpurea et recens et exsiccata planta facile colore 

 dignoscitur; structurae differentiis aegre verbis exprimendis. B. 

 <crispa Lb. incola marium borealium, alias locis similibus obve- 



