19 



Qiii vero in his sunt quasi fortiiiti et pra^ter iiormales 

 pinnas obvenientes rami, in aliis speciebus unicum (luod adest 

 sistant raniificationis genus. Ita inter Delesserias est Tribus 

 Hypoiilossi, cujus speciebus typicum videtur foliis constare 

 indivisis; nec in his nova^ quaidam partes externse sub evolu- 

 tione folii generantur; a costa vero adultiore, bcis ut videtur 

 indelinitis (Harv. Ner. Bor. Amer. Tah. XXII.). pro diversi- 

 tate specierum prolilicant nova foliola, nunc singula, nunc 

 bina, nunc sensim plura. In DeJesseria Lyallii et conformi- 

 bus folia indivisa quoque manent, at in his a ■n/arginihus ad- 

 ultioribus (nec a costa) foliohi nova proliticaut. In Sarcome- 

 nia Belesserioide (Harv. Fhjc. austr. tah. 121) certis iutra 

 marginem locis a folio simplici adultiore nova foliohi emer- 

 gunt. Lamina folioruni in his omnibus demum detrita aut 

 obsoleta, costfe aut margines in caules abeunt et frons oria- 

 tur ramosa, nunc ramosissima. In CJaudea (Harv. Fhgc. austr. 

 tah. 1) et «que mirabili Cliftoncea (Harv. 1. e. tah. 100) nova 

 folia a costa adultiore unius paginffi proveniunt; pinnse vero 

 aliffi sub evolutione folii primarii (rachidis) nascuntur, a qui- 

 bus pendeat forma et formatio totius folii. 



Ut ramificatio normalis incipiatur a cellula quadam axili, 

 quse in aliam expanditur directionem, quam quse fuit suimetip- 

 sius axi propria, ita rami adventitii a cellula quadam alia 

 adultiori provenire videntur, qme quasi subito in aliam direc- 

 tionem prolongari inchoatur. In Delesseriis cellula; oxtimse 

 (folii marginem versus) ssepius linea recta limitantur; unam 

 vel alteram ex his quasi subito extrorsum magis inflatani et 

 in nuvam directionem prolongatam, dein ad normam cellute 

 terminalis subdivisam quandoquidem observavi (cfr Ag. Tah. 

 XXVL fig. 9); qusd quidem ita novse seriei celluharum fit nu- 

 tium, in nonnullis in dentem abiens, in aliis, in laciniam ma- 

 jorem aut in folium novuin. In Flocamio rami minuti accre- 

 scunt evolutione et subdivisioiie cellula^ terminalis; articuh 

 autem ita formati mox polysiphonei evadunt, siphonibus secus 

 longitudinem rami proh^ngatis. Quasi subito ad unum hitus rami 

 siphones quidam marginales extrorsum rotundantur et in for- 

 mam abeunt cellula^ terminalis prolongata^; dein siphones, qui 

 sunt marginalibus ita mutatis proximi, eadem directione pro- 

 lou^ari incipiunt; demum omnes, qui unam dimidiam rami 



