20 



occupaiit, siphones quoriindam articulorum in novam directio- 

 nem prolongatos videre licet, siphonibus alterius dimidia:? partis 

 rami nuUam mutationem su])euntibus. Qui vero sunt in no- 

 vam directionem prolongati siphones sensim ordinantur in ar- 

 ticulos novi excrescentis ramuli. In quibusdam speciebus a 

 ramo matricali constanter duo ramuli pariuntur, in aliis sse- 

 pius tres, fortuito 4—5; articuli, qui novos generant ramulos, 

 numquam contigui sunt, sed singulis semiarticulis sterilibus 

 separantur. Dum ha- periiciantur mutatioiies in parte inle- 

 riore, apex rami generantis, jam antea confectus, ad eas pro- 

 vocandas nihil contulit. Qui igitur in Plocamio proveniunt ra- 

 muli novi, nobis adventitii videntur, utpote una cum evolu- 

 tione rami generantis haud nati, nec ab axili cellula inchoati ; 

 animadvertendum vero est hos ramulos, quos adventitios cen- 

 seamus in Plocamio, quasi a cellulis certis proveuire. Obtinet 

 prseterea quod in una specie Plocamii (PL B'eissianum Harv. 

 Phyc. austr. tah. 68) novse partes alio quoque adventitio modo 

 generantur; rami nimirum cseteris similes quoque a caule 

 adultiore proveniunt, qui a cellulis strati corticalis, hoc loco 

 admodum evoluti, originem ducere videntur. In pkiribus for- 

 mis, quas ad Ceraniium ruhrum referunt Algologi, et rami pin- 

 natim dispositi, et secundati ssepe proveniunt, qui mihi sunt 

 adventitii, quum a strato corticali oriantur; quin immo frag- 

 mentum ejusmodi frondis, sub vitro obtegente rotatum, ob- 

 servanti stratum corticale a serie cellularum, quibus axilis 

 frous constituitur, solutum una cum ramo adventitio videre, 

 mihi contigit. 



In multis Florideis organa fructiflcationis a transformato 

 folio aut ramo originem ducere videntur. Quse vero trans- 

 formatse partes, ssepe aliis locis quam analogte steriles dispo- 

 sitse, origine adventitise censeantur. 



Gemmse, partes novellas plures com.prehendentes, exterio- 

 ribusque fulcrantibus tectse, in Algis vix quidem propriee 

 adsunt. In multis vero, quarum partes externse novse ad api- 

 ces caulis ramorumque evolvuntur, hse partes ita quandoqui- 

 dem adproximatse et numerosse adsunt ut gemmas apertas 

 continuo increscentes referant. Ita in speciebus Marginarice, 

 quarum est brevior et simplex caulis complanatus, interno- 

 diis inevolutis accrescens, folia novella ad apicem gerens, heec 



