106 



formantur; in aliis. contra, cellulae generantur forma a sipho- 

 nibus diversa3, quai ordine ab inferioribus ad superiores par- 

 tes procedeute evolvantur, in nonnullis speciebus pauciores, 

 in aliis densiores, et prsecipue in his demum stratum pro- 

 prium externum constituentes. Igitur et forma differunt et 

 originis modo strata diversa — interius nempe quod siphoni- 

 bus, et exterius, quod cellulis corticalibus, constat. Si supra 

 jure demonstrare conatus sum cellulas strati corticalis esse 

 evolutione meatuum intercelluhirium ortas, patet esse insignera 

 differentiam inter strata corticalia, qua3 in Polysiphoniis et 

 quae in Ceramieis evolvantur. 



Quse in Polysiphonia typica est structura, eadem videtur 

 in plurimis Phodomelearum generibus obvenire. lu frondibus 

 compressis aut phmis siphones aliter tamen disponuntur et 

 magis habent formam celluhirum quam siphonum longiorum 

 (Ag. tab. XXXIII. Jig. 17). In nonnullis stratum corticale 

 admodum tirmum et jam in partibus junioribus evolvitur, ita 

 ut una cuni inchoante et increscente fronde generari fere vi- 

 deretur. In fronde plana nonnullarum non tantum series 

 unica axilis cellularum adest, siphoui centrali Polysiphonise 

 analoga, sed plures certis distantiis proveuientes in media in- 

 ter utramque marginem linea; ita in Jcannercttia (Harv. Ner. 

 Austr. tah. IV). Quas quidem omnes siphones axiles, venas 

 in folio quodam aimuhintes, evolutione meatuum intercellu- 

 hirium oriri, supra demonstrare conatus sum, et his ducen- 

 tibus quajrere ausus sum, anne quoque iu Polysiphoniis sipho- 

 nes axiles eodem modo orireutur. Quod si ita esset, in Rho- 

 domeleis haberemus non tautum duo, sed tria systemata di- 

 stincta cellularum, lioet in diversis speciebus plus minus evo- 

 luta; ex his sipliones (pericentrales) quasi primarium consti- 

 tuerent, una, cum fronde sese evolvente natum et in omnibus 

 Rhodomeleis obvium; secundarium in nonnullis proveniret stra- 

 tum corticale, nunc jjaucioribus constitutum cellulis, spatia 

 intercellularia in adultiore fronde occupantibus. nunc validum 

 stratum externum efhciens (Ay. tah. XXXIII. fg. 2—3); ter- 

 tium denique et intimum, quod fere quoque una cum fronde 

 sese evolvente nasci diceres, licet in adultioribus partibus 

 magis evolutum obveniat, siphonibus constituitur axilibus, qui 

 iu tiliformibus sa;pe singuli (Ag. tah. XXXIII. Jig. 1 h. d. c) 



