122 



transmutatione diversa elemeutorum, quibus frons novella coni- 

 ponitur, eadem postea discriminari. 



Originem lilorum hyphiefurmium in(|uirenti, demum mihi 

 videre contigit eadem in partibus paulo adultioris frondis ad 

 basem ramorum interiorum nasci (A(j. I. c. fg. 8 h); a geni- 

 culo nimirum tubi axilis, infra ramos verticiHatos, quasi nova 

 inchoatur series ramorum, qui directione oljlique descendente 

 facilius dignoscantur. Juxta basem constant hi rami paucis 

 articulis ellipsoideis et brevioribus; dein continuantur penul- 

 tirao paulo longiore et ultimo in tilum ipsum hyphffiforme ex- 

 crescente. In juvenili tilo hypheeformi vidi apicem obtusius- 

 culum, tubo interiore paulo supra aj^icem desinente. Fihi 

 hyphseformia adultiora longissima videntur et forsan longitu- 

 dine quasi indeiinita. Posterius nata et deorsum increscentia 

 inter partes prseexistentes aut his obviis curvantur, aut inter 

 easdem majori copia introducta, et firmiore membrana pra^dita- 

 partes prseexistentes distrahere tendunt. Exijlicatur hoc modo 

 quare in parte adultiore frondis ha3c iihx inter cellulas strati 

 intermedii introducta obveniant; et demum in ipso strato filo- 

 rum hyphseformium validiore celluhis istas singulas aut partes 

 filorum systematis adscendentis sjjarsas et separatas quando- 

 quidem observari intelligatur. 



Sectione facta tenuissima frondis inferioris, prffiterea vidi 

 intra ipsam membranam tubi axilis Stenodadice filorum adpa- 

 ratum, quem evolutionis modo analogum finxi ei, de quo in 

 Crouania et Callithaiimiis quibusdam supra mentionem feci. 

 In phiribus aliis Florideis, quarum est filum axile persistens, 

 fila consimilia intra ipsam membranam evohita vidi, qua3 de- 

 scendenti cuidam systemati pertinere credidi. 



In Arcschougia JiyuJata (= Aresch. australis Harv. Phyc. 

 austr. tah. XIII) structura obvenit Stenocladia^ simillima et 

 quse eodem modo oriri videtur. Segmento longitudinali rami 

 junioris facto (Ag. tah. XVIII. Jjg. 2 et 3) vidi ramos ab axili 

 tubo exeuntes, quorum articuli ultimi stratum corticale con- 

 stituunt, penultimi vero aut antepenultimi, sensim intunie- 

 scentes, in cellulas rotundato-angulatas strati intermedii de- 

 mum transmutantur (Ag. 1. c. fg. 3); partes ramorum infe- 

 riores abruptas quoque vidi et sparsas inter fila hypha^formia, 

 quse jam in parte iufra-terminali segmenti sat numerosa ob- 



