203 



coniphuiatu suos liabeat rriuius, (■ontrariuiu obtinere tliceres 

 iu Gigartiucis, qu;iruui uuelei luagui 1'ere in niedia fronde 

 iutuuicscuut (A(/. tab. X. Jig. 4; tab. XIV. Ji(j. 2). Sectioue 

 auteni per parteni fei'tilera ducta accuratius exaniinata, ple- 

 runupie adpareat stratum corticale nuclcum obtegens iu uiui 

 pagiiui magis quam iu altera evolutum esse et iilis longiori- 

 bus coustare {A(j. tab. XII. Ji(j. 11); (piiu immo iii iiunnuUis 

 quasi iu mamillam propriam, iu vertice fructus sitam, exul)crat. 

 lu })]uribus forsau luillum carpostomium [)ropriuui formatur; 

 salteiu observare credidi partcm quaudam strati corticalis iii 

 fructu maturescente ssepe extrorsum cogi, demuraque separari, 

 et ita pervium ductum parari gemraidiis; iu nounullis (Iridon) 

 totum fructura cum proxima parte sterili deraum a fronde 

 solutum fieri milii adparuit. In Gyinno(jongro (Ag. tab. XII 

 Jig. U, 11), Edopliora (Ag. tab. XV. Jig. 0) aliisque carposto- 

 luium magis norraale evolutuui adest. Quocunique vero luodo 

 sibi exitum paraut gemmidia, ud utramque paginara frondis 

 coniplanatie et erectiusculse exeuut, aliis vero fructibus ad 

 uuani, aliis ad alteram suo orificio liiantiljus. 



Si cura aliis cystocarpiis comparatur uucleus Gigartinea- 

 rum, admodum magnus conipareat, et liniitibus quasi luinus 

 detiuitus. Nec constat Jiucleo siniplici — cuni eo Cryptone- 

 inearuni coniparaudo — sed pluribus coniponitur nucleolis, in 

 nucleuui coini^ositiun dicLum eoalesceutibus; nucleus ita for- 

 nuitus ambitu Sccpius rutuudatus; niiuc vero, si fructus in 

 Stcnogranuna, rite interpretatus fuit, sub forma imcae spatiis 

 subregularibus iuterrupta) obveuieus (llaro. Fhgc. austr. tab. 

 220), quam olira costam iuterruptara dixeruut. lu mature- 

 scente uucleo uouuullarura (AlinfcJti(C, Gytnnogongri et FhylJo- 

 phora) uucleoli iuviceui tantura seiiarautur raerabrauis cellu- 

 larum, iutra quas formautur gemuiidia (Ag. tab. XII. Jig. 10 

 ct 12); in aliis separautur lilis sterilibus, quse iiunc magis 

 evoluta (Ag. tab. XI. Jig. 0; tab. XII. Jig. 2 — 4) quasi ipsam 

 telam placcutarem, cui adlisereaut nucleoli, constituaut (ita iu 

 Gigartina ejusque proximis); uunc (in CaJIophyJJi et aftinibus) 

 potius strati inter nucleolos evoluti constituant partes (Ag. 

 tab. XIV. fig. 2). Intra nucleolos geraraidia niatura uouuulla- 

 rura pauciora et raajora, aliarum miuora et nuraerosiora, om- 



