212 



ohservata. De (liversitatibus, quie in diversis Generihus oli- 

 veniant, seorsim pauca addere placet. 



In Crypfosq^honia, cujus nuclei numerosi intra apices ra- 

 morum sili(|uose inflatos continentur (Ag. tah. X VII. fg. 2), 

 vidi, sectione tenui facta longitudinali, nucieos suspensos ad 

 ramos, qui ab axili tubo provenientes quo(|uoversum exeunt, 

 distendentes externum stratum, C[uod cavitatem frondis inte- 

 riorem cingit. Nuclei in diversis ramis positi, invicem pau- 

 lisper confluentes adpareant, gemmidiis laxius in nucleo co- 

 bibitis aut quasi effusis (Ag. Tah. XVII. fg. 4). In ramis 

 bis, structura Callitbamnioideis, alii adsunt ramuli, qui bre- 

 vitate articulorum proprium omnino adspectum sibi vindicant 

 (Ag. 1. c. fig. 5 ad p). Si accuratius invicem comparantur bi 

 ramuli, alii (magis exteriores) adparent articulis parum mu- 

 tatis, fere adbuc callitbamnioideis, alii articulis rotundatis 

 probe seriatis, alii demum articulis in latitudinem porrectis, 

 sfci^e a seriali dispositione dilapsis, quasi iu glebas inordina- 

 tas abeuntibus; nunc prope magis mutatos juxtaponuntur qui 

 sunt minus mutati. Hi ramuli flba curvata constituunt, quoe 

 Dumontiaceis cbaracteristica credidi. In Cryptosipbonia et 

 adlmc raagis in Dumontia (Ag. Tab. XVII. fig. 15 ad p) b»c 

 bla sunt breviora et minus curvata adparent; in aliis phiribus 

 fiunt lougiora, magis curvata et inter tila frondis aHa ob ad- 

 spectum peculiarem fere aliena crederes. Eadem subdivisione 

 fere simul facta articulorum longiorum oriri, jam ex facie 

 diversa, quam ramuli in Cryptosipbonia sub diversis evohitionis 

 stadiis monstrant, colHgere Hcet, at mibi adbuc evidentius 

 adparuit in Dumontia (Ag. tah. XVII. fig. 15 ad x>) ©t pra'- 

 cipue in aHis quilnisdam Generibus, quorum intra articub)s 

 steriles elongatos vidi breviores rotundatos longa serie juxta- 

 positos. ArticuH breves, ita orti, in Cryptosipbonia et Du- 

 montia magis immediate in ceUulas gemmidiiferas mutari 

 videntur. 



JPikea (Harv. Ncr. Bor. Aiii. III. tah. 49 B) ba])et fron- 

 dem stcrilem, velut apices ramorum fertiles, fere siHquose 

 incrassatos, fiHs densioribus tubum axilem circumdantibus 

 contextos. In segmento transversaH rami fertihs (Ag. tah. 

 XVII. fig. 6) vidi nucleos minores numerosos in orbem dispo- 

 sitos. tiHs verticaHbus strati corticaHs cinctos et invicem dis- 



