217 



resceutibiis iiitra articulos elougatos quasi uovam subdivisio- 

 ueui articulis brevioribus offerre, quaudoquideui observare 

 credidi; qua; autem an Dumoutiacearuui aualoga siut, dubito. 

 Denique aduotare placet similitudiuem quaudaui cuui his uiu- 

 uibus adesse iu uucleo juvcuili Gloiosiphouise supra descripto, 

 et cujus icoues dedi (A(/. tab. IV.Jig. 15—10); quaj vero oui- 

 uia quid sibi valeaut ulterius perpeudeudum videtur. 



6. Spyridiacese. (reuus Spyndio-, (^uod aduueutc liabitu 

 et structura Cerauiieis aftiue facile crederes, structura cysto- 

 carpiorum Areschougieis proximum mihi adparuit. Fructus 

 uimirum, iu ramulo proprio terminales, suut iuitio rotuudati, 

 dein iu lobos plures iutumesceutes fere ambitu reuiformes 

 (Kiifz. Fhyc. tah. 48 fg. 1; Ag. tah. XVI. fig. 11), liaud — 

 ut iu Ceramieis - — uucleo coustant nudo et favelleeformi, sed 

 obteguutur pericarpio proprio. Pericarpium tenue et sub- 

 membrauaceum est contextum cellulis directioue tangentis 

 dilatatis (Ag. l. c. jig. 13). Nullum carpustomium observatum 

 fuit; forsau credere licet cellulas pericarpii, jam antea geki- 

 tinosas, demum invicem solvi, et ita gemmidiis maturis exi- 

 tum prsebere. 



Fructu maturescente verticaliter secto, iu iuteriure ad- 

 pareut fila numerosa, articulata et monosiphonia, ab iufima 

 parte fructus (a pedicello) provenieutia, ibidemque densiora 

 fasciculata et anastomosibus invicem conjuucta (Ag. tah. XVI. 

 Jig. 12), superne dichotoma sensim laxiora, iuter ramos iuvi- 

 cem distautes nucleolos sustinentia, extimis ramulis, magis 

 divergentibus, membranam pericarpii formantia (Ag. 1. c. fig. 

 13). Fila inferne iu unicum fasciculum cohibita, paulo supra 

 basem quasi in plures fasciculos principales separantur, et 

 ita forsan origiuem dant lobis exteriuribus, in fructa adul- 

 tiure observandis. Nucleus componitur uucleolis pluribus, qui 

 iu juveuili fructu uumerosiores quoque invicem separantur 

 iilis sterilibus, a basi ad peripheriam excurrentibus; uucleoli 

 constant hlis gemmidiiferis ramosis et radiatis, iuter fihi ste- 

 rilia fasciculos breviores et transmutatos formantibus (Ag. l. 

 c. jig. 11 — 13). Aliquaudo in eodem pra;parato videre contigit 

 alios nucleolos (loborum superiorum) (^ui maturentibus gem- 

 raidiis magis inordinate iu glebas coujuuctis constarent, alios 

 (iu loljo quodam hiterali fructus) juniores, qui filorum fasci- 



