253 



lulas ipsiiis dissepimenti et ad margines fnictus latevales ob- 

 veniunt (in partihns typice niagis axilibus); rariora in arcuato 

 tecto pericarpii observavi. A iilis strati subhymenialis pro- 

 venientes, alii rami in tila gemmidiifera mutantur, alii ste- 

 riles excurrunt, quasi tectum pericar})icum sustinentes. In 

 adultiore fructu hsec tila sterilia sunt saipe inferne simpliciora, 

 sursum fiunt ramosa, ramis divergentibus diversas pericarpii 

 partes subfulcientibus. In quibusdam — et forsan semper in 

 pericarpiis junioribus — ha?c tila sterilia numerosiora et ma- 

 gis ut columnre pericarpium sustinentes conspicua adparent 

 (Harv. PJiyc. austr. tah. 18 ct 204), in aliis pauciora. Spa- 

 tium, quod inter dissepimentum et pericarpicum tectum adest, 

 cseterum occupatur filis gemmidiiferis, quse a tota superficie 

 dissepimenti, seu potius a strato subhymeniali hanc superticiem 

 constituente, sursum verticaliter exeuut, nunc omnia fere seque 

 longa et breviore pedicello in articulum fertilem obovatum 

 desinentia (Ag. tah. XXIX. Jig. 7); nunc in fasciculos alios 

 longiores, alios breviores fere collecta, in pedicellis longiori- 

 bus articulatis et ramosis gerunt gemmidia intra articulos 

 terminales ramorum evoluta (Ag. J. c.Jig. 9). Ipsa gemmidia, 

 in ramulis obovatis singubi et conformia, velut in Chietan- 

 gieis suut minuta, si cum multis aliis comparantur; adposito 

 jodio coerulesceritia vidi, ijcdicellis fuscescentibus. Supremis 

 ramorum articulis eflfoetis, novam generationem ramuloruni 

 fertilium provenire suspicor. increscentibus sensim longitudine 

 filis prsegnantibus. Igitur fila gemmidiifera pro setate fructus 

 aut breviora esse aut lougiora assumsi. 



Maturos fructus Chsetangiearum et Gelidiacearum com- 

 paranti facilius quidem videretur utrosque ad eundem fere 

 typum confectos fuisse: tila enim gemmidiifera forma et struc- 

 tura fere omnino conveniunt; quai in dispositione adsint- dif- 

 ferentiie forsan minoris momenti videreutur si statueretur stra- 

 tum subliymeniale in Chtctangieis magis evolutum fuisse et 

 supra totum interiorem parietem cryptte expansum ; ideni vero 

 in Gelidiaceis, minus evolutum, tantum partem parietis, nimi- 

 rum ipsuni fuiulum iructus occupare. Milii autem, status 

 magis juveniles et evolutionem fructus comparanti, ha'C minus 

 arridet explicatio. Oritur enim forma propria fructus in Ch«- 

 tangieis evolutione strati circumnuclearis, a minore nucleo 



