40 



ventibus, ramis vero postea natis — quum alife sint species 

 ejusdem Generis, in quibus ejusmodi dili"erenti£e non adsint. 



Quas vero partes in speciebus Ptilota^ aut folia, aut ra- 

 mos considerare cuidam placuerit, ea^dem analogo fere modo 

 et in aliis Florideis obveniant. lu Fhacelocaijw (Ag. Tab. 

 XXIII. Jig. 2. Harv. Phgc. austr. tah. 163) et pinnie inde- 

 iinite accrescentes (rami). et pinnulse simplices (folia) adsunt. 

 Folia regulariter alterna una cum rachide sese evolvente ori- 

 untur; paulo postea nascuntur ramorum initia, foliis opposita. 

 In planta sterili plurimi isti rami iiievoluti manent et obso- 

 lescunt sensim; in fertili accrescunt et fructus ferunt. In 

 Phacehcarpo complanato (Harv. Phyc. austr. tah. 252) inter 

 folia alterna adproximata iuitia ramorum fere suppressa cre- 

 deres; postea quasi inter folia enituntur, oblique nunc unam 

 nunc alteram paginam occupantia. In rachide nuva folium 

 primum ad marginem exteriorem exit et post rachidem ipsam 

 nascitur. Hujus speciei fructus non in ramuk) transformato 

 oriri, sed in folio, iusuper adnotare placet. In Bonnemaisonia 

 (Harv. Phyc. Br. tal. 51) pinnai pinnula^que, velut fructus, 

 eodem modo ac in Phacelocarpo formantur. In Delisea (Harv. 

 Phyc. austr. tah. 16 et 134), cujus habitus est Bonnemaisonia) 

 simillimus, alia est ratio. Post seriem pinnuhirum, evolutione 

 definita, sequitur pinna evolutione indelinita. Utraque una 

 cum rachide, in eodem ordine evolvantur; differunt vero initia 

 pinnarum in eo, quod mox supra axilhim partis, quai antea 

 in serie organorum rachidis foliuni simplex constituerat, novi 

 rachidis producitur initium. Una cum rachide nova accre- 

 scente folium fulcrans sublevatur et lit foliuni inlimum exte- 

 rius in rachide nova. Nascitur itaque hoc folium antea quam 

 rachis, a qua postea sustinetur, quare sympodialem quandam 

 evolutionem rami forsan quis lioc loco assumeret. 



Polyzouise sunt rami et folia iuvicem evidenter distincta; 

 foliis formam foliorum aliarum plantarum nunc bene refe- 

 rentibus (P. cuneifolia II. antarct. tah. 76; P. adiantiforms 

 Becaisnc Voy. Venus pl. II. fig. E; P. elcgans Harv. Ner. 

 austr. tah. 28); nuuc magis ramos iBmuhmtibus (P. fiaccida; 

 P. incisa Harv. Phyc. austr. tah. 42). In omnibus una cum 

 caule sese evolvente alterna nascuntur, ab articulo quoque 

 secundo exeuutia. Ex articulis non foliiferis, eodem latere 



