84 



obveniant et prsecipue in generibus illis Gattyce, Cryptosipho- 

 nice etc, quorum rami interni sine dubio formantur ad ean- 

 dem normam, qua aliorum rami externi. 



Si in partibus externis definiendis jure quodam urgerunt 

 esse distinguendum inter dichotomiam et ramificationem, nes- 

 cio anne eodem jure inter cellulas divisione ortas, quibus 

 dichotomse qusedam potissimum referantur, et ramificatione 

 natas distinguere opporteret. Ubicumque primam originem 

 observare liceat, facilius quidem dicitur utrum terminalis ar- 

 ticuli divisione, an ramiticatione penultimi aut antepeuultimi 

 nascuntur novi; primam autem origiuera novarum non semper 

 facilius observatur, et jam antea diximus quomodo partes ra- 

 mosse dichotoma' adpareant properata rami evolutione, et quse 

 revera dichotomia nascuntur, evolutionis quodam privilegio 

 singulis dato, adpareant rcmiosce. Quod igitur in Algologia 

 descriptiva, cujus potissimum est partes describere quales 

 evolutse se offerant, dichotomas aut ramosas partes dixerunt, 

 haud eam ob causam dichotomia aut ramificatione natas as- 

 sumere licet. 



Si tantum eas consideraveris natas esse ramificatione nor- 

 maJi quse serie adscendente una cum rachide sese evolvente 

 nascuntur (in multis Confervis, CaUithamniis aliisque), alia 

 quoque exstat ramificatio adventiva cellulse, quse fit magis 

 irregulariter et quasi nuUa habita ratione ordinis cellularum, 

 a quibus oriuntur novse; quse quoque externam ramificatio- 

 nem plantarum suo modo referre videatur. In diversis spe- 

 ciebus Algarum hsec advcntitia ramificatio aut evidentius dif- 

 fert aut magis suis characteribus adpropinquatur normali; ita 

 in Confcrra rupcstri et affinibus rami plures a zona fertili 

 generantur, quorum nonnulli normales, alii vero sunt qui haud 



patet, quuni plurimse sint species articulatse monosiphoniae ramifica- 

 tione diversae, de quibus ad Algologiam descriptivam referre placet. 

 Has directiones stricte conservant nonnulla^, ita ut tota planta disti- 

 che expansa maneat cujus rami ab origine distichi fuerunt; in aliis 

 autem sub incremento totius plantse detorquentur sensim sensimque 

 rami, ita ut planta quoquoversum ramos majores expandit, quse juve- 

 niles distichos generavit. Nec tantum est angulus divergeutiaj ver- 

 ticalis inter proximos ramos qui ita sensim mutatur, sed etiani rami, 

 qui ab initio majori angulo u caule egrediuntur, demum pateant minori. 



