87 



et quse siint siplioiiibiis proprias spatia iiitercellularia ad an- 

 gulus Ibrinari upporteat. Sa^pe lumen liujus intercellularis 

 spatii vix conspiciatur ; in aliis autem tit evidens prajsentia 

 enduclirumatis culurati (cfr. Harv. Phi/c. Br. tah. 155 Jiy. 7 — 9). 

 In multis speciebus siphones pericentrici cellulas extimas fron- 

 dium constituunt; in aliis sensim sensimque strato exteriore- 

 teguntur, cujus cellula; sunt minores et magis irregulariter 

 dispositse adpareaut. Si in specie quadam ita corticata ex- 

 ternam frondem diversis locis observaveris, superiores articu- 

 los siphonibus nudis constitutos videbis; paulo inferius inter 

 siphones (longiores et hitiores) minores nieatus (brcviores et 

 augustiores) quosdam endochromate colorato instructos (Ag. 

 Tah. XXXIII. fig. lc, Tah. XXXU. fig. 25) observabis; in 

 adhuc inferiore parte, meatus illi minores numerosiores sunt; 

 et in nonnullis speciebus beue corticatis ita densi et plurimi 

 liant ut strato corticali continuo siphones omnes obducant 

 (Harv. Fliyc. Brit. tah. 292 Jig. 2—6). Si his diversis locis 

 segmenta transversalia observantur, in suprema parte meatus 

 intercellulares vix conspiciantur; in inferiore apparent intror- 

 sum inter siphones producti et endochromate farcti (Ag. tah. 

 XXXII. Jig. 26); in iniima frondis parte meatus ejusmodi et 

 numerosiores et majores, magisque cellulee-furmes strato con- 

 tinuo siphones interiores tegunt (Ag. Tah. XXXIII. Jig. 2). 



Quia cellulse corticales exteriores cum interioribus, et 

 interiores cum siphonibus semper alternant (Ag. Tah. XXXIII. 

 Hg. 2), jam ex situ conjicere liceat, has omnes cellulas mea- 

 tubus intercellukiribus esse ortas; quod observata directione 

 lamellorum, quibus constituuntur parietes crassiusculi, con- 

 tirmari putarem. Facilius quidem tingeres externas cellulas 

 divisione interiorum oriri; at perpendenti easdam non a si- 

 phonibus juvenilibus et superioribus separatas fuisse, sed ab 

 inferioribus, quarum parietes jam sunt admodum incrassati, 

 pateat majorem debuisse existere diversitatem crassitiei inter 

 eos parietes cellularum novarum, qui siphonum constituissent 

 partem, et diaphragmata tenuiora, quibus a siphonibus sepa- 

 rarentur. Nusquam autem ejusmodi differentiam vidi; et a 

 sectionibus transversalibus apparet non eadem esse strata 

 lamellosa quse siphones et cellulas includunt, sed singulas suis 

 stratis concentricis cingi (cfr. Ag. Tah. XXXIII. Jig. 2 — 3, 



