103 



rum prolongari vidi (Ag. tah. III. fg. J25), quasi bracteas 

 coiistituereiit cellulis quibusdani supra adscendeutibus; iu aliis 

 speciebus evidentius terminales apparent. 



dentius verticillatim a strato corticali provenientes, ipsi pluribus ar- 

 ticulis constituti (Ceram. ciUutum, Harv. ihm. tab. lo9); nunc denique 

 sin<ruli et secundati ab articulis exeunt sub fnrma ramuli articulati in 

 aculeum excurrentis et articulis inferioribiis endochromate iarctis (Cer. 

 acanthonotum Harv. ihm. tab. 140). Si aculei in prioribus trichomata 

 referunt rigida, ex ultima specie contra sequi videretur eosdem esse 

 ramulos acutissimos et rigidiusculos, quos nnalogos crcdcres cum ra- 

 mulis apiculatis aliorum generum (Crotianice, Wrangelice, Callithavmii), 

 qui singulis speciebus characteristici videntur, dum iu aliis speciebus 

 ramuli in apicem molliorem et obtusiusculum desinunt. Idem probari 

 puto a ramulis diversis Ballice callitrichce, quorum alii sunt molles et 

 obtusi, aliis in apicem acutissimum et rigidiusculum desiuentibus (Ag. 

 tah. III. fig. et 7). Easdem differeutias otierunt species Spyridice 

 et PtilotcB, cujus species hoc respectu diversas jam supra adumbravi. 



Inter Florideas nou articulatas quajdam species ob adparatum 

 pilorum celebratie fuerunt. Ita Dasyphlcea insignis a Montagne (in 

 Voy. Pol. Sud. p. 100 et squ. Tab. VIII. fig. 3) descripta fuit, ipso 

 nomine Generis a pilis petito. Aliam habet Harvey Dasyphlceam Tas- 

 vianicam (Phyc. austr. tab. 115), quam ob consimilem pilorum adpara- 

 tum cum priore congenericam credidit. Illam tilis elongatis et ramo- 

 sis (ramis in apicem ghitiosum excurrenti])us) contextam descripsit 

 MoNTAGNE ; pilos ex articulo filorum extrerao oriundos pellucidos conti- 

 nuos et acutissimos statuit. Hanc alteram fere eodem modo illustravit 

 IlARVEy, nisi quod stratum corticale cellulis rotuudato-angulatis magis 

 coalescentibus constaret: pilos acutissimos rigidos, superficiem inve- 

 stientes descripsit. In Mychodea membranacea, quse anne cum planta 

 Montagnei identica csset dubitavi, vidi trichomata paulo longiora et 

 forsan molliora a cellulis interioribus strati corticalis provenientia 

 (Ag. Tab. XXX. fg. 9); fila uonnulla interiora, inter cellulas strati 

 corticalis iutroducta, in cellulam basalem pili, ui fallor, desinuut. 



In Polysiphoniis, multisque Rhodomeleis, Laurencia aliisque tri- 

 chomata ad apices ramorum juvenilium saepe adsunt, una cum fronde 

 sese evolvente et ab articulis supremis provenientia, demum dela- 

 bentia, (in Polysiphouiis cellula breviore, inter siphones elongatos 

 frondis evolutae conspicua, situm delapsi trichomatis indicante Ag. 

 Tab. XXXIII. fig. 14 ad x). De horum evoUxtione cfrs. icones nume- 

 rosas in Kny Axillarknospen. Ejusmodi trichomata jam in plantulis 

 germinantibus Laurencise pinnatifidte provenire jamduduni vidi (Ag, 

 Propag. Alg. in Act. Holm. et Ann. Sc. Nat. Act. 1836). Trichomata 

 Rhodomelearum folia constituere docuit Nsegeli, qui quoque urget ra- 

 mos provenire a siphoue centrali, folia a siphonibus pericentralibus, 

 trichomata (quibus rhizinas et alios pilos aduumerat) a cellula qua- 



