146 



in Gr. sphcerica (Tlmr. l. c. pl. 5). Hoc loco a Thuretio de- 

 pinguntur, tilo axili evidenti, articulis elongatis articulato, in- 

 structa, fasciculis subdiscretis, verticillos extra genicula for- 

 mantibus, constituta. In Bonuiia consimilem axem vidi, arti- 

 culis 5—6 constitutum, articulos autem breviores; extra axem 

 quasi stratum exterius tilorum breviorum, fere verticaliter ab 

 axi exeuntium ; hsec ramosa vidi articulis brevibus rotundatis, 

 interioribus crassioriljus, exterioribus tenuioribus constituta. 

 Articulos ultimos alius oblongos, alios clavatos, alios in acu- 

 men productos, quos memljrana vacua antherozois emissis con- 

 stantes forsan suspicari licet; in nonnuUis articulis, adposito 

 Chl. Z. Jodio, intra meml)ranam tenuissimam corpusculum 

 lutescens videre credidi. Magis juvenili statu totum antheri- 

 dium strato gelatina-, dimidium diametrum antheridii a;quante, 

 cinctum vidi. quod tamen vix nisi colore antheridii jodiu mu- 

 tato distinguere licuit. A structura antheridii juvenilis, et 

 congruentia endochromatis in non transmutato articulo basali, 

 conchidere vcllem totum autheridium evohitiune interiore ra- 

 muli, qui in fiha antlieridii transmutaretur, ortum fuisse, fere 

 eodem modo <iuo fructus sphairosporarum admodum compo- 

 situs Fandorcce intra unicam celkihim fructiferam nascitur 

 interior, demumiiue exterior prostat sohitis membranis cohi- 

 Ijentibus. In antheridio maturo Bornetice gelatina exterior 

 vix conspiciatur. Sectione transversah antheridii et series 

 axilis celhdarum et hla peripherica facilius distinguantur. 



In certis formis Callithamnioideis — in Spcnnothanmio, 



observante rringsheimio, in Hcrpothamnio sec. Nffigeli, quin 



etiam in LcjoJisla tide Bornetii — antheridia inveniantur, quse 



vario respectu ab iis, quse in aliis Florideis obveniunt, diversa 



mihi adparuerunt. In Herpothamnio et Lejolisia provenirent 



in iisdem individuis, quffi cystocarpia generant. A Prings- 



heimio (3Iorph. drr Mrcr. Alg. fah. VL fig. 3—6) pinguntur 



cellulis admochim distinctis evacuatis, et antherozois emissis 



IV)rma tribuitur vesicuhe hyalinaj, quam omnibus Floridearum 



antherozois communem statuit. Horum intra cellulam quam- 



(iue unicum generari antherozoon, singuhuiue emitti per aper- 



turam in hitere cellula3 conspicuam docuit. Ex dicto Prnigs- 



heimii ha3C antheridia sua forma refcrrent antlieridia Polysi- 



phonise, Dasyse et Wrangelia^, defectu aiitem axis centralis, 



