238 



primo evolutionis stadio transmutatura fuisse. llinc quoque 

 crederes structuram fructus comparanilam esse cum structura 

 ramuli juvenilis, quam a froiido adulta maximopere differre 

 supra indicavi. Ut igitur in ramulo juvenili lilum axile adest 

 articulatum fere Callithamnioideum, c[uod suis ramis emissis 

 strata eflicit exteriora frondis (Ag. tab. XX F. Jig. S a.r), ita 

 quoque in fructu iilum axile adest (Ag. I. c. fy. 7 ax) arti- 

 culis vero breyioribus prteditum, a quo rami emissi plurimi 

 exteriores partes fructus conficiunt: alii nimirum ex liis ra- 

 mis et pra3cipue superiores, breviores manent, ipsum nucieum 

 constituentes (Ay. 1. c.fiy. 7 adfy.); alii, et prfficipue iniVrius 

 nati, excrescuut prolongati et articulis elongatis in iuferiore 

 parte nucleum permeantes, superiore sua parte magis ramosi 

 pericarpium efticiunt (^Ay. L c. fy. 8); articulis paulisper di- 

 versis strata pericarpii diversa jam indicantibus. Fructu igi- 

 tur transverse (oblique) secato (Ay. tah. XXV. fy. 4) nucleus 

 in medio adpareat validus, fasciculo densissimo tilorum ab axi 

 quoquoversum radiantium compositus; inter hsec fihi fertilia 

 alia sterilia adpareant, aut transverse secta aut directione 

 magis longitudinali excurrentia, in parte vacua inter nucleum 

 et pericarpium facilius conspicua; horum parte suprema d^c 

 hi fy. 8) pericarpium coniicitur. Fila sterilia, pericarpium 

 sustinentia, sine dubio paranematibus anak)ga suut, quibus in 

 multis Floridearum cystocarpiis nucleoli diversi invicem sepa- 

 rantur. Ipsa iila gemmidiifera sunt inferne cylindracea, su- 

 perne magis moniliformia, articulisque evidentius limitatis in 

 juverdli fructu pra^dita (Ay. 1. c. fy. 7); in adultiore fructu, 

 membranse hunt magis gelatinosse (Ay. 1. c. fy. 4 — (>) et ar- 

 ticuli, (pii in inferiore parte sunt cylindracei et tenuiores (Ay. 

 J. c.fy. 5), fiunt iu superiore parte — spatio liberioris gelatinse 

 receiDto — incrassati et forsau subdivisi geramidiis (Ay. L c. 

 ./'fj- ^ O) pluribus. 



In Hcrinyia (Harv. Ner. austr. tab. 50) tubus axilis adest, 

 cujus pars suprema intra fructum desinit in phicentam vali- 

 dam (Ay. tah. XXVI. fiy. ad p), superne et circumcirca 

 cinctam ramulorum anastoniosantium adparatu quasi si^on- 

 gioso, qui totus, ni fallor, oritur cellulis initio discretis et 

 copulatis, endochromatibus coalescentibus sensim confluens. 

 Adposito jodio phuentam gehitina, hniter lutescente (raera- 



