Nizymenia. Sph^.rococcoide^. 397 



ramosa intumescit et fit cellula centralis colorata placentsB, 

 ex qua rami numerosi filorum anastomosantium exeunt. Fila 

 prsegnantia regionem hemisplisericam occupant, supra placen- 

 tam basalem a vertice et lateribus extrorsum radiantia; sunt 

 longiuscula et adparenter simplicia, fasciculato-fastigiata, per 

 totam longitudinem ita densissime constipata ut invicem fere 

 conjuncta diceres, articulis plurimis cylindraceis constituta. 

 Articuli supremi prsecociores per zonam concentricam ^^imul 

 maturescentes, inferioribus articulis, ni fallor, sensira inse- 

 quentibus. Gemmidia matura invicem libera (nec gelatina 

 cohibita) initio in zonam supra fila prsegnantia coUiguntur; 

 sunt fere cylindracea et truncata, apicibus leviter rotundatis, 

 suo diametro fere triplo longiora. Supra nucleum insuper 

 cellulse minores coloratse angustato-rotundatse in zonam col- 

 lectse nunc adsunt, quas strati intermedii frondis sterilis re- 

 liquias conjicio. Spha^rosporas frustra qusesivi. 



De affinitate Generis alii aliam professi sunt opinionem. 

 Cystocarpia bene matura tandem videre credidi, ex quibus 

 deducere vellem Genus esse Phacelocarpo proximum; filis 

 gemmidiiferis, gemmidiorum dispositione et forma in utroque 

 genere proxime congruentibus. Cellulse coloratse, extra ipsum 

 nucleum in orbem disposita^, pro gemmidiis ab incauto fa- 

 cile habentur; has vero esse strati intermedii reliquias, in 

 aliis generibus, subsimili structura instructis, quoque obveni- 

 entes, facile putarem. 



1. Niz. AUSTRALis (SoYid. l. c.) froudc lineari prolificationibus 

 a margine emergentibus decomposita, adparenter pinnata, 

 ultimis obtusis basique constrictis cuneato-linearibus. 

 Harv. Phyc. austr. tab. 165. Areschougia conferta Harv. 

 Alg. austr. exsicc. partim. Gelid. compositum Kiltz. tah. 

 Phtjc. Vol. XVIII tah. 49. 



Nov. Hollandia australis. 



Specimen originale Sonderianum non vidi. Nizymeniae qusedam 

 specimina ab Harvey initio cum Areschougia conferta distributa fuisse, 

 ipse docuit. 



X€YL PhaCELOCARPUS Endl. et Dies. Bot. Zeit. 1845 p. 

 290. J. Ag. Sp. p. 646. 



