Gratcloupia. Cryptonemiace;^;. 149 



In Speciebus Algarum Grateloupiam Schizymenia? proxi- 

 mam posui ; adest vero tum in structura frondis, tum in for- 

 mationis modo nuclei qua^dam ditferentia, cui in affinitate di- 

 judicanda majorem vim tribuere opportet. Nucleus nimirum 

 in Schizymenia quasi ambitu definitus et ambieute gelatina 

 in formam certam cohibitus; oriri videtur nucleolis obconicis 

 a puncto centrali radiantibus invicem arcte coalescentibus, 

 totus placentari filo impositus. In Grateloupia vero ipse nu- 

 cleus ambitu minus evidenter detinitus, quasi lobis nullo certo 

 ordine coalescentibus constitutus. Dissecto nucleo Grateloupise 

 gemmidia quoque facilius diffluunt. Si species quasdam au- 

 stralasicas, elasticitate summa filorum quai frondem consti- 

 tuant insignes, ad Grateloupiam rite retulerim, totum adpa- 

 ratum cystocarpii in Grateloupia magis complicatum putarem 

 quam in Schizymenia. In speciebus alatis nimirum eviden- 

 tissirae adparet stratum proprium circumnucleare in Grate- 

 loupia adesse. Constat hoc filis interioribus densius evolutis, 

 in stratum concentricuni nucleum ambientem conjunctis, in- 

 terioribus a cellula quadani aut nodo placentari provenienti- 

 bus, superioribus ad carpostomium conducentibus. Intra hoc 

 cellulas matricales plurimas majores, fere contiguas, singulas 

 membraua hyalina cinctas, endochroma integrum aut parum 

 subdivisum foventes vidi. Has sensim magis subdivisas, glo- 

 nierulos gemmidiorum, parietibus in gelatinam riolutis, formare 

 putarem. Quoraodo oriuntur cellulse matricales mihi quideni 

 non certum; a plexu filorum interiore sensim transmutato, 

 initio congeriem cylindraceam, demura globosam formante 

 ortas suspicor. Si ita forraationis raodum nuclei rite intel- 

 lexerira, patet Grateloupiara et Genera huic proxiraa Gigartinse 

 revera adpropinquari, licet nucleoli diversi nullis interjectis 

 tilis sterilibus separentur, et nucleus raaturus adparenter 

 simplex adpareat. 



De limitibus Generis nec oranino certus sum. Sunt prae- 

 cipue Species Australasicse, quse tum substantia, ssepe quara 

 maxime gelatinosa, tum in nonnullis fronde subtubulosa 

 abnormes adpareant. Harvey has species, si rite de iis judico, 

 ad Nemastomara retulit; a quo Genere vero structura frondis 

 et fructuum revera longius recedunt, licet substantia forsan 

 magis convenientes sint. 



