Thammclonium. CRYPTONEMiACEii. 167 



XXXII. ThamnocloniUM Kiit^. Ph/jc. 2). 302. Harv. Phijc. 

 aiistr. tah. 293. J. Ag. Sp. p. 1131 in not. 



Frons teretiuscula aut plana, dichotoma aut varie ramosa, ver- 

 rucis prominulis muricata aut in laciuias fenestratas so- 

 luta, cellularum stratis duobus contexta: interiore filis 

 aut cellulis elongatis arctissime conjilnctis; corticali cel- 

 lulis brevioribus in series verticales conjunctis. Fructus 

 utrique in pliyllis minutis, superficie everrucosa continua 

 distinguendis, evoluti: cystocarpia intra stratum corticale 

 in fila verticalia evolutum immersa, nucleum adparenter 

 simplicem, ambitu definitura, secedentibus filis demum li- 

 beratum foventia; nucleus filo basilari adfixus subsphse- 

 ricus, intra lobos obconicos a puncto basali radiantes 

 arcte conuiventes gemmidia plurima rotundata, sine or- 

 dine conspicuo conglobata et quasi muco cohibita conti- 

 nens. Sphcerosporcc in phyllis aggregatse cruciatim divisse. 



Genus habitu magis quam characteribvis fructus diu di- 

 stinctum, cognitis hodie fructibus Cryptonemise potissimum 

 propinquum putarem. Proventu fructuum in phyllis propriis 

 IDrolificantibus, cystocarpiis omuino immersis, sphserosporis 

 inter fila corticalia subnematheciose evoluta provenientibus 

 cum Polyope quodammodo convenit; at nuclei structuram 

 paulisper diversam videre credidi. In Thamnoclonio phylla 

 minuta, cystocarpiis phirimis utrin^iue fertilia, fila interiora 

 habent laxiora quam in sterili fronde ; ' et fila exteriora ver- 

 ticalia admodum prolongata; plexus concentricus nucleum am- 

 bit, filis carpostomium versus convergentibus. Gemmidia in 

 lobuHs pkiribus formata paulo laxius conjuncta. 



Formis diversis probe examinatis plures species adesse 

 suspicor quam plerumque assumserunt. Nonnullse evidenter 

 planee, alise angulatse aut sensim teretiusculse. NonnuUse la- 

 ciniata3 et laciniis sensim excrescentibus subdivisse, ahse pro- 

 lificationibus, pkirimse forsan utroque modo ramos separant, 

 sed alterum modum forsan prseferunt diversse. Verrucas for- 

 ma et compositione quoque diversas putarem; at omnes spe- 

 cies sensim cum setate denudatas fore, et hoc statu senili ad- 

 spectum offerunt a juveniH admodum diversum. Typos deni- 

 que duos sat diversos intra Genus agnoscere licet. Iii utroque 



