190 GiGARTiNEJC. \ Gigartina. 



Characteres specierum hoc modo multo certiores spero, quam 

 quos antea ex forma frondis sterilis prsecipue deducere vo- 

 luerunt. 



I. AcicuLARES frondihus teretiusculis aut conipresso-planis li- 

 nearihusque, ramis saUem juniorihus eximie suhulafis, 

 cystocarpiis ad ramos pinnasve eceterum vix mutatas la- 

 teraliter intumescentihus , sparsis aut scepe in codcm plu- 

 rihus aggregatis. * 



* Fronde teretiuscula vage quoquoversum ramosa. 



1. G. ACicuLARis (Wulf. Crypt aqu. n:o 50) fronde cylindra- 



cea quoquoversum decomposito-rajnosa, ramis elongatis 

 patentissimis recurvatis subulatis, cystocarpiis ad medium 

 ramulorum unilateralibus sessilibus. J. Ag. S^J. P- 263. 

 Grev. Brit. tah. 16. Harv. Phyr. Br. tah. 104. Kiitz. 

 tah. Phyc. Vol. XVIII tah. 1. Fucus acicularis Wulf. 

 l. c. Tnrn. tah. 126 (partim). 

 Ad littora mediterranea et atlantica Europa3. Ad Cubam. 



2. G. coNTOKTA (Bory Coqu. n:o 48) fronde teretiuscula vage 



quoquoversum ramosa, ramis apice densioribus subfasci- 

 culatis decompositis, ramulis a basi crassiore acuminatis 

 quoquoversum patentibus, fructibus .... J. Ag. Sj). 

 p. 265. 



Ad littus Chilense. 



** Fronde teretiuscida suhpinnatim ramosa, ramis quoquover- 



sum cgrcdientihus. 



3. G. NANA (Ag. Sp. Alg. I. p. 289) fronde teretiuscula sub- 



pinnatim composita, ramis quoquoversum egredientibus, 

 ramulis abbreviatis crassis patentissimis obtuse acumina- 

 tis, fructibus . . . J. Ag. Sj:). p. 263. 

 In conchis ad oras Brasilise. 



4. ? GiG. Chapmanni (Hooh. et Harv. FI. Nov. Zel. p. 251 tah. 



119 B) fronde teretiuscula subpinnatim ramosa, ramis 

 quoquoversum egredientibus patentissimis ramulisque sub- 

 horizontalibus subulatis et ad basem evidenter contractis, 

 exsiccatione collabentibus. fructibus . . . 

 Ad Novam Zelandiam. (Berggren!). 



