Naccaria. . Wrangelie^. 025 



mos crassos tri-quadripinnatos emittentibus, articulis ra- 

 mellorum diametro sequalibus. J. Ag. Sp. p. 709. An 

 hsec sit forma denudata, iterum ramellos novos paucissi- 

 mos proferens, Wr. Ballioides supra descriptse? 



Gr. argus (Mont. Can. p. 176 iQh. VIII fig. 4) a me in Sp. 

 Alg. p. 710 inter species inquirendas W^rangelise enume- 

 rata, utpote milii Wr. plebejae proxima; in Syllog. p. 

 444 nomine Wr. Argus Mont mscr. ab auctore diagnosi 

 nova proponitur. 



Wr. dasyclada Harv. scc. Kilts. Sp. et Tah. Pliyc. Vol. XII 

 tab. 41); mihi species Harveyana hujus nominis ignota; 

 ad Tasmaniam lecta dicitur; at in Fl. Tasm. nuUam hu- 

 jus mentionem factam video. 



Wr.? Tanegana (Harv. Alg. Wright. n:o 22) e Japonia. 



C\M. Xaccaria Endl. Gen.; J. Ag. Sp. p.lW. Atracfophora 

 et Naccaria Crouan. 



Frons teretiuscula gelatinosa opposite aut subvage ramosa, 

 monosiphonia, nunc articulata et superne subecorticata ver- 

 ticillis ramellorum invicem liberis plumosa, inferne fihs 

 secus tubum primarium decurrentibus corticata; hunc 

 usque ad apices corticata, ramellis intra gelatinam cohibi- 

 tis stratum continuum periphericum in superiore parte 

 formantibus, in inferiore subdelicientibus, celhilis longi- 

 tudinalibus stratum corticale formantibus. Cystocarpia 

 a raraulorum media parte intumescente formata, gemmi- 

 diis pyriformibus ab axi circumcirca radiantibus plurimis, 

 invicem liberis, constituta. Sphcerosptorce .... 



Postquam 1. c. genus hoc tractavi, nihil fere comperi 

 quod species Generis ulteriusmihi ilhistrare valuit. Specimina 

 speciei mediterraneai pkira et mehora demum vidi, mihi no- 

 mine Gloiosiphonise missa, cpibus species mehus definire licuit. 

 Subgenera duo, adspectu et structura frondis velut nucleo 

 fructificationis facilius sub microscopio distincta, typo et norma 

 fructificationis confluere suspicor, comparatis aliis generibus, 

 in quibus structurse differentise subsimiles adsunt. 



40 



