Nitophyllum. SPTI.EROCOCCOIDE^;. 661 



Frondes ramificationo, anibilu d magnitudinc quam maxime variac, sed 

 specimina divcrsissima form is intermcdiis coniluentia. Aliquando 8-pcdes 

 longa ct 3 lata oonspccla, nt plurimtim multo minor: var. . soepius 

 -2 4-pollicaris, segmcnlis 24 linens latis, repelitc dichotoma, fastigiata 

 et flabellata; var. /?. in speriminibus inajorilnis occurrit, nunc majori parte 

 inferiore simplici, marginibus pinnaliin ot partc snporiorc palmalim aut 

 irregularitcr incisis-, segmrnla luijus plri'umque linearia aut cuneata, tcr- 

 minalibus ilerum atlonuatis-, aliquando .scgmcnta late obovata obveniunt. 



Species dutr, ab Anctoribus antcrioribus separata?, ab Algologis AngliOD 

 hodie iterum conjunguntur. Nulla quoquc exstat nota, qua formas in di- 

 versas species rcfcrre liccret. Dicere la men lubet, formas mediterraneas 

 (quantum \idi) semper var. Occllatam sistere, ambitu esse orbiculares et 

 eximie dichotomo-fastigiatas, sorisquo rotundioribus instructas 1 , dum in 

 speciminibus atlanticis lendcntia fore constans mibi videtur in frondem 

 irregulariter sectam transeundi. 



Var. y. nostra, cujus plurima vidi c mari mediterraneo et adriatico 

 specimina, speciem propriam considerare propensus sum. Casspites cflicit 

 sesquipollicares vel vix bipollicares, marginibus concrescentibus intri- 

 catos. Frondes vix vere stipitataa, cuncatim vero attenuate, mox ita dila- 

 tantur, tit ambitu fere reniformes cvadant, superne in lacinias lineares aut 

 mox cuueatas et itcrum divisas palmatifido?. Lacinias niferiores supra axil- 

 lam eximie rotundatam convergentes, superiores sub-divergentes. Sori 

 magnitudine et adspectu N. ocellati, at omnes in segmentis antepenulti- 

 mis aggregati ct plurimi- in fronde itaque reniformi aut orbiculariter 

 expansa zonam fructiferam occupant fere circularem. Coccidia per zonaiu 

 eandem disposita sunt. Color magis purpureus quam roseus. - - Forma 

 base rm'hi videtur inter N. ocellatum et N. Bonnemaisoni intermedia- cum 

 hac specie convenit dispositione fruotuum, ipso vero adspectu sori N. 

 ocellatum refert. 



Var. d., quam speciem propriam considerant Cel. Crouan, inter om- 

 nes a specie primaria maxime abludit, forma general! frondis ct colore 

 formas N. Gmelini fere referens. Veua3 autcm omnes desiderari videnlur 

 et sori omnino diversi. llamilicationis norma et dispositione fructuum 

 cum var. /. nostra convenit; Iacinia3 vero omnes late cuneato-reniformes, 

 longitudine 1 /2~' 1 pollicares, lalitudine duplo majori, a peripheria introrsum 

 Tindulati et lobati, lobis demum in lacinias reniformes abcuntibus. Sun 

 ambitu inaBquales (an lioc tan turn juvcntute ct demum rotundata3?) den- 

 sissime sparsoc, supra discum segmentorum terminalium zonam conccntric.am 

 formantes. Recens in aijua dulci demersa odorcm alliaccum (sec. Crouan) 

 spargit. Vix dubium mibi videtur quin sit base species divcrsa, ad oras 

 Angliso et Gallitc obveniens, a Harveyo, ni fallor, nomine N. Pollexfeni 

 pnmum insignita, demum varietatis loco sub N. punctato memor.ita. 

 Specimen a Harveyo /. c, lab. CCIII. fit/. 'J depictum est magis clongalum 

 quam nostra, qtuc in orbem diametro 2-pollicarcm expausa sunt. Lacinia?, 

 in sp. Ilarvcyano cuneat;n, in nostris magis reniformes. 



