Tim oleo ingcnii vcl studiorura athereo nutrire et 

 augere, ui offieii esse , minime ignorat. Et cum 

 in tenebris obmutescunt liter* , t quondam statua 

 Memnonis nonnisi radio Solis tacta voce gaudebat > 

 sic AcademLa, quam Tu illustras, reviviscct et vigebit. 



Hujus sensus, a nullo Carolina; mcmbro alieni, 

 neara partera etiam laetus mihi vindico; et ut in 

 quoque coetu infimus ct maxima ignobilis suffragia. 

 primus inire solet , sic ego primus tenucm corollam, 

 ut Botanicum decet, ad Tuos pedes depono. 



Si verura est , naturae disciplinas in nostro Ly- 

 ceo florere, sub tuo patrocinio, flore absolute, fructus 

 feliciter maturescent. Tu enim non solurn, ut plcrU 

 quc Principes, eas amas, sed ut pauci, ipse colcre 

 non dcdignaris. 



Ncque in gratia referenda umquara Illae defue- 

 runt. Vates quidem saepissirne memoriam Maecena- 

 tum immortalitati voverunt; eed non nisi lingu.i 

 ambitus angustioris , dubiae perennitatis. Linnaeus 

 vero florem Augusto Srocorum dicavit, qui nomcn 

 lllins in longinquis terris qtiotannis cclebrat, et , 

 quamdiu tellus circa solem rolvitur, celebrare aum- 

 quam cessabit. 



Linnxum quidem jam frustra quaeris Sed au- 

 spiciis tuis renascetur; et cum amor populi memo- 

 riam Tuam diu pie servabit, cum Historia Te per 

 saecula commemorabit , affiget illc ipsi Naturae Tuum 

 non moriturura. 



Humiltime devtftissimt 

 C. A. A g a r d h. 



