SÖRKNSEN, OriLIONES. 61 



As Dr. SjöSTEnr lias, as a common ruie, coUecled a considerable number of spe- 

 cimens of the different species, \ve have good reason lo suppose that Ihe material which 

 he has gatliered, does in a reliable way demonstrate tlial the fauna of the Opiliones 

 differs on the different heights of these gigantic mountains. 



Wliat in the description of the species I have called the "Ist" ventral segment, 

 is in reaHly a fusion of the 2iid and 8rd sternites. Look Hansen, H. J. and Sürensen, 

 William: On two Orders of Arachnida, Cambridge 1904, 4to, p. 9 — 24. 



De genere Rliampsiniti E. Simon. 



in. E. Simon speciem typicam sui generis Rhampsiniti (Rh. LalandciJ describens\ 

 specimen unicum possedit, mascuhim. Et mas specierum hnjus et comphirium afiininm, 

 ab ill. Dr. Loman descriptarum, antennas tam vahdas et palpos tam longos habet, ut 

 aspectum ab eo specierum plurimarum generis Phalangii ahenum pra^beat. Qua de 

 causa verosimiliter ill. E. Simon genus Rhampsiniti creavit. Non dubito autem, quin hie 

 auctor intelligens, si etiam feminam cognosset, intellexisset, Rhanipsinitmn Lalandei bis in 

 rebus a Phdiaugio opilione L. (= Plt. cornuto L.) non discrepare. 111. Simon quidem^ 

 dicit, Rhainpsinitum generi Acanfliolophl C. L. Koch affinem esse, quod autem nullo 

 modo affirmare potui. Articulus primus antennarum Rhampsinifi infra muticus est, et 

 Omnibus rebus generi Phalangii tam affine est hoc genus, ut non sciam, qua re ab 

 illo distinguendum sit'^ Eo minus, quod Phalangium montanum n. sp. RhampsinUo nigro 

 n. sp. tam affine est, ut diu deliberarem, si h?ec species Rhampsinitus m. aut Phalangium m. 

 appellanda sit. 



Quoad judioare possum, genus Rhampsiniti olim delenduin est, quum numerus 

 specierum afiininm major cognitus fuerit. Idem jam ill. Pocock sestimavit. Id nunc facere 

 hsesito, quod species tam affines tantum duas cognovi. Alteram speciem Phalangium 

 montanum appellavi, quod palpi non longiores in mare quam in femina sunt. Quod 

 autem character minimi — si ullius — ponderis est. 



Rhampsinitus niger n. sp. 



Niger, c. 6 mm. longus, pedibus II c. undecies longioribus quam corpore; tuber 

 oculorum convexum processiculis utrinque ternis munitum ; segmenta thoracica ambo et ab- 

 dominalia priora quattuor tuberculis ordinatim dispositis pr<edita; femora teretia Uiberculis 

 longis gracilibus haud densis ornata. (Antennte et palpi multo longiora in mare quam in femina.) 



Tu her oculorum duplo latius quam altius, panllo longiu.s quam altius, vix proclive. Oculi procul 

 a ba.si tuberis positi, magni (diametro triplo breviore quam longitudine tuberis). Processiculi utrinque terni 

 acuti, vi.x longiores quam diametrus oculi; medius sub(>rec(us, reliqui Ipviter pro- et reclives. Scutum.sub- 



^ Compt. r. d. 1. Soc. Ent. d. I. Belgique, 2. Ser., 1879. 



' Etiam in opere suo Les Arachnides de France, T. VII, 1879, p. 265. 



' Excavatio, in qua orificium glandulae foetidoe situm est, subcordiformis obliqua est, ab ipso mar- 

 gine cephalothoracis spatio separata, quod diamefrum transversam excavationis fere sequale est. Huic rei 

 pondus vix grave attribuendum est. (Orificium dictum operculo clausum est, leviter forniicato, cujus margo 

 inferior convexus est.) 



