formas, quas huic Generi sua affinitate proxirnas censeo, 

 quaunquam evolutione ipsius frondis multo inferiores. Quum 

 his quoque eluceat quarn longe aliter interpretandse sint affi- 

 nitates Coleockcetis, quoque de his hoc loco pauca moneam *). 



*) De nova Species Novee Hollandise APIOCYSTIS WILSONIS. 



Scribenti mihi hoc loco de Coleochcete ej usque affinitate, jam- 

 dudum a Pringsheim ita interpretata ut de affinitate ejusdeni cum 

 Algis, quas Zoospermeas dixi, nulla dubia perraanere credidissem ; atta- 

 men ulterius qusedam addere placuit, de alia planta, quam suo modo 

 ad affinitates haruni plantarum illustrandas conferre eperavi. 



Mihi quidern jarndudum innotuit planta, revera jam 1889 mihi 

 ex Australia a Bracebr. Wilson missa, quam in planta quadam Sphace- 

 larioidea immenso numero provenientem quasi parasiticam habui; de 

 cujus vero affinitate indicia nulla mihi hoc tempore adfuisse lubenter 

 concederem, quam vero hodie observationibus insistens eximie illu- 

 strantibus a George Th. Moore in viva planta factis speciei cujusdam 

 Americans, quam sub nomine Chlorocystis Cohnii ita descriptam cen- 

 seo, ut de hujus affinitate ex una parte cum Coleochcete, ex altera cum 

 planta nostra Australi nulla dubia permanere crederem. 



Dum vero Chlorocystis Cohnii, ut earn designavit Moore, sistit 

 plautulam subglobosam, et sub ejusmodi forma fere totius suse vitse 

 curriculum perficiat, vix conspicuo, ut diceres, radiculari adparatu aliis 

 Algis adfixam, atque demum in media sua ventrali parte sorum glo- 

 bosum sporidiorurn geiierantem, quern turn a contentu ipsius plantse 

 sterilis dignoscenduni, turn ipso suo formationis modo characteristico 

 quasi a plurimis Algis Zoospermeis abludentem, propriuni quasi ordi- 

 nern sibi postulantem facilius quis putaverit; plantam contra, quam 

 ex Nova Hollandia ortam, cum ea comparandam hodie credidi, turn 

 sua magnitudine, ut putarern conspicue auctam, turn sua forma frondis 

 obovata aut pyriformi, quin immo quasi in ramos conformes abeunte 

 diversam, ne dicam frondem sistere (paucis tanien ramis) rite proli- 

 feram; his vero concessis diversitatibus, utramque plantam convenire 

 turn suo vivendi modo, turn sua fructificationis indole, nernpe suis 

 partibus fructiferis sensim in sorum proprium conjunctis, ex quo de- 

 mum separantur sporidia mota praedita, atque alios characteres offe- 

 rentia, quibus Algas quas Zoospermeas dixi, jamdudum dignoscendas 

 putavi, id quidem vix dubitandum mihi adparuisse, lubenter assumerem. 

 Quo modo ad sorum proprium fornianduin coeunt aliae partes endo- 

 chromatis, aliis permanentibus sterilibus, ut a Moore quandoquidem 

 observatum fuerit, ita quoque at multo evidentius in planta Australi 

 aliam cellulse (frondis) partem sterilem, at suo contentu tenuiore in- 

 structam, aliam partem in sorum globosum, quasi densius coalitam 

 observavi; sorum tamen in iiomiullis fere a toto contentu endochro- 



