GRACILARI^E. 55 



ramulos mperiores sphcprospori- 

 feroft a sub margins frondis nunc 

 unifariam, nunc bifariam exeun- 

 tibus conicis et rigidiusculis supra 

 sorum quasi in apiculum pro- 

 ductis, ramificationis norm am rite 

 distichani m onstrantibus. 



9. GR. BIFARIA J. Ag. mscr. *). 



*) Kamificationis indolem sibi propriam, quam in antecedentibus 

 Speciebus phis minus indicatam pntavi, in Specie quadam Novse Hol- 

 landipe ita evidenter expressam vidi, ut de Typica differentia ramifica- 

 tionis nulla dubia persistere posse Inbenter sperarem. In specimine 

 nimirum Speciei, quam ipsa sna structura frondis ad Gr. Lichenoides, 

 qualem lianc hodie intelligendam putavi, suis cellulis macrocystideis 

 dienoscendam; hanc vero fieri in Speciebus aliis ita mutatam, ut in 

 Speciebus rite teretiusculis cellulfe magnte (in madefacta fronde) intu- 

 mescentes seque quoquoversum cellulam axilem (vix dignoscendam) 

 cingentes adpareant; hanc dispositionem fieri in fronde Gr. bifarice 

 ipsa quin immo leviter compressa ita mutatam, ut in ejusmodi fronde 

 quasi seriem axilem cellularum propriam ab uno submargine ad alte- 

 rum excurrentem, turn hanc seriem (quasi axilem) paginas versus ob- 

 tectam cellulis alio respectu conf ormibus ; cellulis vero, ita sua forma 

 congruentibus, sua dispositione vero diversis, demam quoque generare 

 turn dispositionem ramulorum aliam, turn denique dispositionem in 

 partibns fructiferis magis conspicue diversam, cujus characteres majoris 

 cujusrlam momenti non potui quin suspicarer. Si in planta teretiuscula 

 vix conspicua fit differentia inter plantain dichotome divisam, cujus 

 ramos in diversas directiones secedere putares, et plantain furcatam, 

 cujus segmeuta conformia magis flabelliformiter in idem planum ex- 

 pansa obveniant; longe tamen aliter ramificationis diversitatem con- 

 spicuam fieri patet in planta, cujus turn cellulse interiores, seriem quasi 

 propriam sistunt ab uno submargine ad alterum transeuntes, turn ratni 

 sphferosporiferi proprii proveniant distichi et quasi seriati, ab utroque 

 margine subverticaliter exeuntes. 



Addere placet plantam, huic Speciei typicam, mihi ex Port Stephens 

 (N. S. Wales) missam fuisse; specimen, quod tamen unicum ex hoc 

 loco habui, sistere plantam saltim 6-pollicarem, crassitie rachidis pen- 

 nam columbinam circiter aequantem; ramellos .sphperosporiferos, stepius 

 secundatim, nunc bifariam exeuntes; minores liorum paucas lineas 

 longos simpliciusculos et conicos, acumine parnm rigido terminatos, 

 majores suo ordine, simili modo iterum stibcompositos. 



Prseter specimen ita fructii'eruin turn juvenilia habui ex Port 

 Denison vix 3 pollicaria, sua basi, adhuc crassiore instructa, at apices 



