61. Gratulation der Societiit zur Annahme der Konigskrone. 131 



1'avoit pu envoyer an Cap de la Bonne Esperance, comme 1'observateur a gage 

 qu'il y tient, nous en aurions receu de bien meilleures nouvelles. Elle va souvent 

 la nuit a nostre observatoire , et sa reputation est si bien etablie que personne n'y 

 trouve a dire. 



Voila mes nouvelles de Berlin, Madame. 



61. 



(Vergl. Gcschichte der Akademie S. 119). 



Societatis Scientiarum Berolinensis 



ad 

 Fridericum I regem novum e Prussia reducein gratulatio 



(vom Jahre 1701, nicht datirt). 

 [KLOPP, Die Werke von LEIBNIZ. 10. Bd. S. 338 ff.] 



Friderice, novum decus Regibus addite. ex condito a Te regno reducein 

 salutat veneraturque Regem Societas Scientiarum Tua, per Te Regia, et rebus 

 pulcherrime gestis applaudit. Neque enim in gaudio publico, in gratulatione 

 communi, in triumphal! ingressu Tuo silere nos fas est; et quis mutam ferret Socie- 

 tatem, quain fundasti ipse, quam protegis, quam ornas, quae vocales etiam alios 

 in laudes Tuas facere debet, cum admoneant nos radii ipsi Majestatis Tua? , qui 

 reflexione perveniunt ad nos tram usque mediocritatem. Tu Prutenorum gioriam 

 coelo attollis, Regio diademate date. Societas Tua, Tuis auspiciis prutenica orbis 

 coelestis stadia benefica continuatura est in humanum genus; neque enim ante 

 Prutenum Astronomum se norat orbis. Per Te Aquila Tua in Summum evecta 



cognata ad sidera surgit. 



Tuo munere nostra facta est, transiitque a Tuis laudibus in symbolum socie- 

 tatis. Tibi per Te ccelum , societati per Tuam benignitatem favet. Tu serenitatem 

 Tuam altissime einicantein in omnes diffundis; Tu serenos populis, serenos obser- 

 vatorio nostro dies paras. Tu, cum anno abhinc de solis illis doctrinis cogitaremus, 

 quibus natura patet, proprio judicii Tui motu etiam hominem, etiam Gennanum 

 nosci voluisti, quando rerum ab hominibus gestarum, Germanicseqtie dignitatis et 

 linguae rationem a nobis haberi jussisti. Scilicet voluisti Germanise beneficium dare 

 et majoribns Tuis, sed mine Rex factus ad cumulum perduxisti majorum dignitatem, 

 et quantum eos magnitudine vicisti, tantum illis, tantum Germanise novi splendoris 

 adjecisti. Tibi faciendi res magnas , nobis celebrandi provincia data est, quam 

 utinam possemus obire pro dignitate Tua ! Quod Germanici decoris causa prse- 

 scribebas princeps Elector Germanici imperil, non retractas mine Prutenorum Tuorum 

 Rex, quorum constat bonam partem esse Germanam. Nos tamen cogitantes, quam 

 sint iiHiltaruin nationum ditiones Tuae, seu vetera seu nostra tempera spectemus, 

 et quantum restet ex antiqua varietate, ea nunc lingua alloquimur novum Regem, 

 quse per omnes gentes Tibi suinmissas patet. Imperas ubi Guttones sive Gothi, 

 ubi Vandali, ubi Burgundiones, ubi Sarmata?. , ubi Estii, aliique multiplices Germani 

 et Scythse egerunt aut haeserunt. In Tuo itur a Rheno ad Memelam , inde a Belgis 

 usque ad Roxolanos; in Tuo sedibus suis distinguunt Geographi Francos et Sicam- 

 bros, Bructeros et Chamavos et Angrivarios, Chaucos quoque, Cheruscos et Longo- 

 bardos, turn Suevos, mobilissimosque Suevorum Semnonas, id est Marchicos Tuos 

 et Duringos , et varies porro populos ad Suevicum usque mare. In Tuo Germanis, 

 qui novas sedes quaesierant, Slavonics gentes Wilxi et Lutitii et Sorabi aliique 

 successere, quos Marchiones Aquilonares, antecessores Tui, primum imperio, mox 

 cultu, postremo sermone Germanos fecere. Supersunt apud Te in media Germania 



9* 



