134 62. Formeln des Societiitsdiploms. 



gloriam dabat; ita parta quiete, quae jam inter turbas provide agitaveras consilia 

 de amplificanda Familiae Tuse dignitate, paulatim in rem conferre coepisti. 



Cum primum qusestio inter Tuos in arcano proposita est, an conveniret ad 

 Regium fastigium niti, viri prudentissimi et fidelissimi multa considerabant, plurima 

 ipse expendebas. Dicamne, quod minim multis videbitur? Sed dicam tamen, quia 

 paucis in aula Tua ignoratur, plus Tibi Tecum, ut ita loquar, certandum fuisse, 

 an Rex esse velles , quam cum aliis ut habereris. Scilicet in re ancipiti proprius 

 sapientise judicatur, sustinere assensum, temeritatis promtitudo damnatur. Sed tune 

 quoque quod ssepe alias apparuit, esse principum animis lumen aliquod ccelitus 

 datum, cujus ductu inter incerta rerum feliciter reguntur. 



Prseterea princeps sapiens sunmiam rerum optime perspicit; alii quantum- 

 cunque pnestantes interdum inter negotia mersi non ffique animos attollere possunt. 

 Denique aliter cogitat consiliarius, etsi Parmenio sit experientia, Hephsestio fideli- 

 tate; aliter Alexander. 



Nee Majestati Tuse defuit sapientissimorum virorum, quibus utereris, pr;r- 

 clara opera, ut pulcherrime procederent destinata; nee quisquam arnplius deliberavit, 

 ex quo declara,sti, ita a Te provisum esse, ut neque salutaris doctrinae periculo, 

 neque ditionum jactura, neque gravi opum detrimento Regium nomen obtineretur. 

 Porro magnis argumentis constitutum est, principem ab omni nexu liberum et po- 

 tentia insignem posse sibi imponere diadema. Quid enim aliud est qui Rex habetur 

 quam princeps, cujus magnitudinem public! honoris solemnis confessio gradu illo 

 dignam declarat, quern consuetude nomini Dignitatis annectit? Itaque ubi adest 

 magnitude, gradus debetur. Possessio quidem primarii juris, unde csetera pro- 

 iluunt, domi initur. Quse vero consequuntur, concedere <equum est alios rerum 

 potentes. Est enim merae facultatis, si vim nominis habeas, induere dignitatem, 

 simile juri altius tollendi sedes. Qualis potestas, uti docuere juris gentium con- 

 sulti, ipso jure possidetur, ut adeo nunquam ei praescribatur. Est et hinc irre- 

 fragabile documentum, quod constat, novum Regnum posse inconsultis aliis ex Re- 

 publica nasci. Quis enim unquam dubitavit, populum liberum et potentem posse 

 Regem sibi imponere, quern vicini agnoscant? Ipsum autein Dominum jura Rei- 

 publicre habere, quis neget? 



Sed neque exempla desunt principum , qui sese ipsi Reges appellavere. Ut 

 Britannos pra3tereamus, a Romanis derelictos , qui sive Constantinum, sive Arturum. 

 sive alios Reges habuisse scribuntur; ut Bosones Rudolphosque, Arelatenses Bur- 

 gundosque, ut Boleslaos aliosque Polonos mittamus . quibus multa cum imperatoribus 

 contentio fuit, quam tandem pro Regibus fortuna decidit. Certe Pelagium et quos- 

 clam alios i-egnorum non valde amplorum in Hispania conditores nulla dubitatio 

 exercuit, nullius suffragium juvit. Et Rogerius Normannus, qui Saracenos et Grascos 

 Sicilia Calabriaque pepulerat. suo jure in purpuram venit. Denique ut alios prae- 

 tereamus , Henricum VIII. Hibernise Regis appellationem sua autoritate sumsisse 

 constat. Nam quod quidam objiciunt, neminem dare posse, quod non habet, perinde 

 est ac si negarent, quemquam posse autodidactum esse, aut per se fieri sapientem, 

 divitem, fortunatum. Quis enim dubitat, per se aliquid eximium consequi, idem esse 

 ac uni Deo debere, et Te, Rex, cum novum diadema sumeres, a Deo ipso fuis.sr 

 coronatum ? 



62. 



(Vergl. Geschichte der Akademie S. 120). 



Formeln des SocietUtsdiplom s. 



Die Formeln A und B finden sich in KAPPCHS Sammlung 8.30 iff. als Beilage zu einem 

 Brief von LEIBNIZ an den Secretar; die Formel A 1st \-on diesem entworfen und von der 

 Societiit gebilligt; die Formel B 1st der von LEII;NIZ abgeanderte Entvvurf nebst einigen 



