166 CERVUS TARANDUS. 



fMa, Mialtfot, eft inter pcftifera & maxime perni- 

 ciofa mala, quibus non a:ilate modo, verum Schic- 

 me vexaturRheno, qui morbus augeri & multipli- 

 cari magis quam minui perhibetur, & ante annos 

 XII vcl XIV in Lappmarkia Lulcnfi plane incog- 

 nitus fuit morbus, nunc maxime contagiofus, per f 

 annos fpoliavit Lapponiam Tomenfem, & oranes 

 fere Rhenones fylvaticos occiderit. Ut pnmum 

 hoc malo corripitur animal, incipit prater confvc- 

 tudinem gravius refpirare. Nares quafi dilatantur 

 Sc majores evadunt. Oculcs extendit & per aliquot 

 momenta expanfos tenet. Tanta turn ett ferocia,ut 

 omnes eprrui petat & proftemat. Comedit tamen 

 Ut fanus, at non nimmat. Decumbit fsepiuj quam 

 ceteri, Omnes hoc infeclri morbo percunt , uec ul- 

 lum ejus deLc£tum eilremedium j quapiopter fimul- 

 ac vel minimum ejusdem raorbi fignurn obfervaverit 

 Lappo, animal maetat, il aliquem e pellibus ujura 

 habebtt, quae in hac coni'umtis tabe, charts inftar 



tcnues evadunt. Si aperiantur hoc morbo confc&i, 



a u,l vr.rios materia qu lam fpumofa reperitur in 



Cerebro & circa Pulroones, in omnibus vero omnia 



viicera funt iaxa Scflaccida, prae ceteris vero Lien 

 quam maxime cernjturlaceratus, parvus ficcnervatus. 



His in morbis , dorfum Rhenonis liquida pice in- 

 ungere folet Lappo, qua licet non profligentur o- 

 mnia mala, impedmmur tamen oeftn, nedeponant 

 ova, cutem animalis perforantia. 



S. xvi. 



NOMENCLATURA. 



nirf ;2 ,w > W Rangifcris imponunt Lappones, 

 partim piopnaiunt, partimstatum. 



Nomina fecundum annos astatum hxc ir w -~- 



Anno i) Mes ft utriusq 



l) Onja mas, fVbtnUi fern 



i)& 



