-ARBORET. SVECICUM. 193 
radicibus: TarO, plerumque vero feminibus per to- 
tám patriam, uti przcedens, exoritur ; in Norlan- 
dia viX coelum fert. Hzc neque deftruit gramen, | 
neque trigidiffima hiems ei nocet ; aliasque etiam. 
Pyri varietates nobiliores infertione facillime recipit, 
$- D 
, cum Urbini," ac Zim, 
|j; quz in pratis pro-- 
PRATENSE: 
Corylo & Frangula. 
pagari & multipliez 
pulchra inde evadunt, , fed. gramen etiam promovent. 
Dum vero. prata hifce. ornantur, opus eft, ut cavea-- 
mus, ne copiofiores filvam conítituant , fed ut fpa. 
tia areze IIl. vel IV. tonnaftum paffim. relinquantur, 
hifce arboribus diftin&a, tum efficiunt, ne ventis - 
ex(iccentur prata ; ; immo rore íuo latiores reddunt - 
plantas. |Hac ratione pate: pulcherrima: ferüilifi- 
maque redduntur hortisqu jn magna 
itannia, praecipue vero [ * | 
.dere eft, nec, uti Lo lus STET: 
rumque praebent fi iva. Soils. E 
CAPUT vit. 
S. 4, 
us co SILVESTRES, 
: | 2 —. ver). terre ferre omnia poffumt i; 
umiribks Salices, fort iur Alei T 
EC us 
Om. 
ar QVER US Ab 
morofum tenella, apticum a 
is altis SC montofis, quam | 
frigidum noftrum. clima olerat; ab'e a 9ca* 
niz ora ad Geilriciam, ubi juxra uflrrinem fjiró — 
um. ». - N 2 T $ ulti«- | 
erent 4; qvum nontantum - 
