59 



larum s. areolarum polygonarum lateribus rcspondentes nonnunquam denuo intercipi et in cel- 

 lulas duas abire (') admisit, qua in re luculentiorem Hydrodictyi cum Confervaeeis analogiam 

 demonstrare sibi visus est. Profecto areolarum latera medio articulata i. e. e cellulis binis conflata 

 haud raro observantur, imo in reticulis quibusdam anomalis, laxius et minus regulariter contextis, 

 qualia e cellulis matricalibus debilioribus cytioplasmate viridi lacunoso instructis oriuntur, areo- 

 lae s. lacunae maiores reperiuntur, quarum latera saepissime cellulis binis, ternis pluribusve 

 composita suut. At buiuscemodi constructio minime cellularuin divisionem iudk-at, qnippe quae 

 evidentissime gonidiorum coniunctione liinc inde binaria et simpliciter seriata efficitur, ut in re- 

 ticulis novissime formatis optime videbis( 2 ). Anomalia magis etiam singularis, cuius hoc loco 

 Eoentionem facere a proposito non abest, in reticulis quibusdam ad extremitates minus regulariter 

 evolutis occurrit, fila scilicet e simplic! cellularumserie composila ex altero vel utroque sacci fine, 

 fimbriarum instar, pendula. Hae fimbriae tune oriuntur, si macrogonidia, in reticuluni novum 

 coniungerida et normaliter in peripberia luminis et prope parietem internum cellulae matricalis 

 retenta, in cellulae extremitate a pariete recedunt, partim irregulariter in Jpso lumine coacervata, 

 partim relicta et seriatim connexa( 3 ). Cl. Morren alias quoque abnormitates commemorat, 

 quae pauca adnotandi ansam mihi praebent. Cellulam repraesentat abbreviatam et altera tantuni 

 extremitate adfixam, quam atro/jhicam{ ), e contrario cellulam ramo patente et libero instructam, 

 quam hyi>ertrophicam ( ) vocat. Prior ad cellularum genus pertinet, quod in Hydrodictyi retibus 

 nunquam desideralur, et quod cellularum apfiendicularium nomine designari polest. Etenim prae- 

 ter cellulas simplici strato coniunctas ipsasque retis areolas formantes vel potius limitantes aliae 

 eaeque satis numerosae occurrunt extra stratum reticulatum coniuncturis cellularum areolas for- 

 mantium perpendiculariter impositae, plerumque valde abbreviatae, conicae, rarius hemispliaeri- 

 cae, quae sine dubio e gonidiis in statu trepidationis super reliquorum planum excedcntibus 

 oriuntur et reticuluni evolutum extus spinulis quasi armant. Cellulae ramosae, quarum mentio- 

 nem fecit cl. Morren, in planta spontanea rarius, in reticulis cultura ortis et minus regulariter 

 evolutis frequentius observantur, ramis aul liberis, aut cum cellulis vicinis anastomosantibus. 

 Priores plerumque ramum unicum exserunt, aut medium, aut extremitati approximatum, cellulae 

 trunco aut recto, aut exsertionis loco gemculato, unde formae variae oriuntur; rarius ramis duo- 

 bus instructae sunt, nunc alternis, mine cruciatim oppositis. Posteriorum formas principales 

 tres observavi, simpliciter ftircatas, utrinque furcatas et aequaliter triradiatas, tripodis formam 

 repraesentantes. Ramificationes maxime varias, cornu cervi formam nonnunquam aenuilantes 

 vidi in Hydrodicty! cellulis eremobiis, quarum alio loco mentionem feci ( ). 



Observationes cl. Colin de partu microgonidiorum a meis in eo paullulum recedunt, 

 quod vesicam tenuissimam gelatinosam, totum microgonidiorum examen per aliquol tempus 



(') Morren 1. c. fig. 51 (,,filament divise"). 



( 2 ) Conf. Cohn 1. c. tab. 19, f. S. 



( ) Figura cl. Colin supra citata fila appendicularia hoc modo orta nonnulla repraesentat. 



v\< 



( ) Morren 1. c. fig. 1.3 (,,filament U'ratologique, atrophio, reniforme"). 



( 5 ) Ibid. fig. 12. 



( 6 ) Verjiing. p. 28 i, in nota (,,Einsied/er"). 



H2 



