rogamas formatione sacculi embryonalis ( J ) denique in endospermii corpus 

 mutati, cui apud cryptogamas vasculares proembrjon sive prothallium re- 

 spondet. E transitoriis hisce primordiis nascitur, foecundatione peracta, al- 

 tera et principalis generationis vegetabilis series, ab embryo incipiens et 

 stirpem vegetativam producens, cuius evolutione in opposita directa radi- 

 cis, caulis et foliorum differentiae constituuntur. Inde in adscendente stirpis 

 parte morphosis plantae ulterius progreditur et, stabilitis, quae ad vitam ve- 

 getativam pertinent, metamorphoseos stationibus, ad novum stadium transit 

 formatione f lor is, floreque mediante ultimum denique totius vegetationis 

 finem atque fastigium attingit in generatione fructus. 



Analogum omnino gradationis modum regnum vegetabile offert. 

 Quippe patet ortum ducere a simplicioribus vegetabilibus, quae organorum, 

 tarn exteriorum, quam interiorum differentiis gravioribus carent, radice, caule 

 et foliis aut in unum quasi confusis, aut ambiguis. lisdem flores desunt et 

 fructus veri desiderantur ; fructificationis apparatus cum ipso vegetative ar- 

 ctius connectitur et foecundationis actus, si ullus adest, nonnisi primanam 

 plantae evolutionem (succedanea enim generatio omnino deest) provocare 

 valet. Hue pertinent plantae cryptogamae inferiores, aphyllae et mere cel- 

 lulares, quas Protophyta ( 2 ) vel Thallophyta, utroque nomine baud in- 

 epto, recentiores nuncupant. Proembrya quasi plantarum superioris ordinis 

 repraesentant et revera primordia vegetationis in historia protogaea, aeque ac 

 in nostri aevi naturae oeconomia, sistunt, fundamentum totius regni latissime 

 expansum iacientes. 



Primam hanc systematis naturalis divisionem altera sequitur, vegeta- 

 tione duplici heteromorpha insignis, quam recentissima scrutatorum inventa 

 eximie commentantur ( 3 ). Etenim vegetationi primitivae et transitoriae, pro- 



(') Sacculum embryonalem plantae oriturae initium esse praeter analogiam ipsius indole 

 probatur, quippe qui, a contextu matris solutus, proprio incremento cellularum ambientium 

 compagem dcstruens, parasilicam quasi in planta matre vitam degit. 



( 2 ) Hysterophyta (Thallophyta mycetoidea), quae postnata vegetatione Protophytorum 

 typos sequuntur, dignitate systematica a Protophytis non differunt. 



( 3 ) Conferantur observationes maxime memorabiles, quibus inde ab anno 1844 cl. auto- 

 res Nageli, Suminski, Merkltn, Wigand, Schacht, Milde, Henfrey, Mettenius 

 et Hofmeister Filicum, Equiseti, Selaginellae, IsoStis, Marsiliacearum et Salviniae genera- 

 tionem illustraverunt. Accedunt recentissimae nondum editae Mettenii de Ophioglosso et 



