4 



nem omnino sui iuris constituere, cum Dicotyleis, inter quae ad hunc usque 

 diem a systematicis plerisque relegantur, minime iungendam, confirmant ha- 

 bitus ('), florum structura quam maxime imperfecta, staminum dispositio et 

 forma insolita ( 2 ), ligni fabrica, inprimis vero generationis indoles, cuius 

 rnanifestissimam cum generatione Cryptogamarum vascularium analogiam 

 Hofmeisterus noster egregie illustravit. Patet exinde Gymnospermis in- 

 fimum inter Phanerogamas locum, Cryptogamis conterminum, tribuendum 

 esse, quod non minus geologicis quam morphologicis, rationibus compro- 

 batur. 



Altera denique Phanerogamarum divisio, qua summus regni vegetabi- 

 lis gradus adscenditur, omnes plantas floriferas simulque vere fructiferas 

 (Anthophyta angiosperma) complectitur, inter quas Monocotyleae et 

 Dicotyleae inferioris momenti subdivisiones. 



Quernadmodum regnum vegetabile quoad evolutionis scalam cum sin- 

 gula planta in genere convenit, sic specialiter quoad prima infimi gradus initia 

 comparari potest, ut lex analogiae e congruentia infimarum plantarum cum 

 infimo plantae (superioris) statu luculentius etiam adpareat. Constat omne 

 plantae singulae initium fieri per cellulam solitariam et simplicem, sive spo- 

 ram, sive sacculum embryonalem ; constat et succedaneam generationem a 

 cellula simplici (vesicula embryonali) originem ducere; analogum exordium 

 regnum vegetabile monstrat, in cuius incunabulis plantae occurrunt constanter 

 unicellu lares i. e. ex unica cellula totum evolvitionis spatium perdurante 

 et omne vitae negotium administrante constantes. Tales plantas unicellula- 

 res inveniri iam dudum et saepe quidem edoctum, sed per exempla male co- 

 gnita et plerumque erronea demonstratum est, usquedum novum doctrinae 

 fundamentum cl. Na'geli posuit, Algarum unicellularium genera plurima 

 sollicite illustrando et ad novam methodum disponendo. At limites, quibus 

 autor in hisce studiis versatissimus Algas unicellulares circumscripsit, nimis 

 relativi mihi videntur et vix stricte observandi, quod quidem in detri- 



(') Cycadearum habitus manifesto filicoiJeus, Coniferarum Lycopodiaceis qiiodammodo 

 similis. Salisburiae foliatio nonnisi Marsiliae et Filicum nonnullarurn (Schizaeae, Adianti) fron- 

 dibus comparanda. 



( 2 ) Dispositio semper per spiras contiuuas, nunquam per cycles (verticillos) determinatos; 

 forma plus minusve foliaceo expansa, thecis antberiferis saepe numerosis, unde similitudo 

 quaedam cum bracteis sporangiophoris Lycopodii, sporophyllis Equiseti etc. 



