mentum totius doctrinae vertere nonnulli studuerunt, usque eo, ut existen- 

 tiam Algarum uiiicellularium plane negarent, imo genera proposita plu- 

 rima pro perfectiorum Algarum aliorumve vegetabilium primordiis aut quis- 

 quiliis ('), nonnulla denique pro animalculorum ovis declararent. Horum 

 quid em opiniones, dum argumenta ex accuratissima observatione deducta 

 desint, refutare vix operae pretium est, quum aliter rem se habere iis certo 

 persuasum erit, qui sine praeiudicio in vastum Algarum inilmarum campum 

 intraverint. In eo tantum quaestio strictius persolvenda mihi videtur, ut 

 caute distinguatur inter Algas laxiore quodam sensu unicellulares et eas, qui- 

 bus strictiori sensu nomen vindicandum est ( 3 ). Plurima enim Algarum ge- 

 nera (e P almellaccarum , Desmidiacearum , Diatomacearum grege) cellulis 

 quidem solitariis aut laxe tantum per gelatinam connexis vigent, sed nihilo- 

 minus cellularum divisione vegetativa gaudent, qua per generationum seriem 

 magis minusve extensam multiplicantur, donee gonidiorum vel sporarum ge- 

 nesi cyclus vegetativus terminatur. Horum igitur, ut in Algis multicellulari- 



(') Vix ulla genera, quae in Nagelii opere laudato tractantur, non autonoma esse credi- 

 derim. Pleurocnccum viilgareni (Leprarn viridem Auct.) a Lichenum et inprimis Parmeliae 

 parietinae gonidiis liberatis origin em trahere Lichenologi quidem summae aiitoritatis conve- 

 niiinl, sed transitus directus hucusque nequaquam probatur et cl. Koerber (Syst. Lich. p. 90) 

 denuo dubitat. Mihi quidem differentia satis magna inter Pleurococcum et Lichenum gonidia 

 se praebuit: in his nucleum vel granulum centrale vidi, quod in illo deest; in his multipli- 

 cationem per internam et simul tan earn contentus divisionem in partes numero varias (4 8), 

 origine hemisphaericas et membranae adhaerentes, denique globosas et (nescio an resorptione, 

 an ruptnra membranae matricalis) secedentes (conf. Speerschneider bot. Zeit. 1854. t. 7. 

 fig. C. D), in illo multiplicationem per divisionem binariam repetitam (conf. N;ig. einz. Alg. 

 t. 4. E. 2). Analogo modo Gloeocapsae sp. nonnullae (sanguinea, Schtittletvorthiana, alra) a 

 Lichenum observatore peritissimo de Flotow (bot. Zeit. 1850. p. 73) inter formas gonimi- 

 cas Ephebes pubescentes enumerantur, quum aliae hums generis species in Scytonemata mu- 

 tari ex auctoritate Kiitzingii (Phycol. germ. p. 151) dicantur. Utramque denique sententiam 

 amplectens Itzigsohn omnes Gloeocapsae (aeque ac Chroococci) species e divisione 

 ,,tetradica" gonidiorum Algarum scytonemacearum (Scytonematis, Sirosiphonis etc.) derivat 

 (bot. Zeit. 1854. p. 641. Die Gloeocapsen- und Chroococcus-Diamorphose), quas ipsas in 

 Epheben evolvi posse contendit. Gloeocapsae species plurimae consortium Scytonemacearum 

 utique amant, sed transitum e Gloeocapsae cellulis in Scytonematum fila videre nunquam mihi 

 contigit. Ignoscant igitur viri praeclari dubiis meis, quibus inhaerere non inhibendae, sed 

 promovendae scientiae usui esse mihi videtur. 



( 2 ) Conferatur in libello de anabiosi p. 132. 



