' 63 II PELORIA 
Plantam hanc, ut Botanicis notiffimam, defcri- 
— bere fi acaneum ducimus, cum omnes fere au- 
tores antea eam defcripferint delinearintque , cum- 
que per Europam frequentiífima crefcat ,, quin immo 
a rufticis Suecie fub nomine jSfugeblomfter interno- x 
f wt ORrGb 
3 Ortam a Linaria productamque Peloriam ftatuen-. 
"do, rem miram & incredibilem primum adfirmare 
haud immerito videbimur. Neque enim majori mi- 
raculo Pyrus narciffos, Carduus ficus, Spina uvas 
producerent. Rem tamen ita fe habere; Peloriam 
^ 
nempe a Linaria generatam efle, tot tanteque per- 
. fuadent rationes, ut nemo , plantam utramque adfpi- 
ciens, comparatione earum inftituta, id negare pof- 
fit. Etenim 
1) cnzscIT Peloria inter Linarias. Ubi Peloria 
inventa eft, ibi Linaria ubique inter glaream abun- 
dat, Peloria vero minori numero occurrit. 
. 2.) Peloria quoad faciem externam, tantam habet 
eum Linaria SIMILITUDINEM, ut nemo eas - 
. floré nondum puliulato diftinguere poffit, quanta 
—. 5) Accedit fingularis ille o p o N qui in Linaria- i 
E mabit, unde etiam in Medicina una eademque vi —- | 
. pollent. MU e. x 
4) coro florum unus idemque eft. Pelorie 
* 
iot PN 
attri 
tam qua radicem, quam qua truncum, ramos ac. 
— folia, confideraverit. 
communiter obfervatur, eamque a ceteris plantis 
facile diftinguit. Eundem vero Pelorie commu- 
nem effe, uti & faporem, quilibet expertus affir- - 
 « enim flos eque ac Linarie veríus bafin albidus, — . 
zh 
