x XIX. OECONOMIA 



% 



ore celebrant. Quaecunque enim fenfibus noftris 

 obverfantur , quaeque menti noftrae fefe confide- 

 randa fiftunt , ita inftru&a fiint , ut ad gloriam 

 Divinam manifeftandam, id eft, finem, quern o- 

 mnium operum fuorum Deus effe voluit ultimum, 

 producendum, tandem concurrant. Qui vel rhaxi- 

 me ad ea animum advertit , qua; in Globo no- 

 ftro Terraqueo occurrunt, is ultro fateatur, ne- 

 edle eft, omnia & fingula ea ferie & nexu in- 

 ter fe efleordinata, ut ad eundem finem ultimum 

 collineent. Huic vero flni ingens flnium inter- 

 mediorum fubfervit cohors. Sed cum noftri in- 

 ftituti non ferat ratio omnes illos perluftrare fi- 

 nes, heic tantum occupabimur in iis afrerendis, 

 <]ua2 reTum concernunt naturalium confervatio- 

 nem. Ut itaque continuata ferie Res Naturales 

 perdurent, lapientia Summi Numinis ordinavic, 

 ut pro novis individuis producendis perpetuo 

 laborarent omnia viventia , & omnia Naturalia 

 ad cujuscunque ipeciei confer vationem auxilia- 

 trices fibi invicem porrigerent manus , atque 

 demum unius interitus & deftructio, alterius re- 

 ftitutioni lemper inferviret. En argumentum , 

 no nihil poteft eiTeilluftrius, nee adeo quidquam 

 ignius, in quo laborioiorum hominum induftria 

 deiudet, fiibadHoraque ingenia fuas vires pericli- 

 tentur. Quum vero nos, utpote tenuitatis noftrse 

 robe confeios , haud fugiat, rem effe arduam 

 uoque pondere graviorem , quam cui ferendo 

 debiles noftri humeri pares fint, quippe cui ri- 

 manda; ne folertiffimorum quidem virorum ex- 

 pericntia fufficiat , & quam dilcutiendam ingen- 



tia non poffent exhaurire volumina ; in animum 



in- 



