3 7 t. XXX. SAVOR 



haud alia ratione re&ius seftimari , quam fimpH- 

 ciflimo olfa&us & guftus teftimonio. Videtur 



quidem difficultas quaedam modi hujus objiciiuc- 

 ceffui , dum eadem laepc vcgetabilia & iapida 8c 





font , & quod a&io corum in fib 

 lares & nerveas non rite diftin&a fuerir , ied fol- 

 verit holce nodos moratrices D: PRASES 

 in libro fupra laudato , adeoque nil eft , de quo 

 queratur. 



§. IV. Quae ab hominibus ingeruntur, vel Ali- 

 ment or urn veniunt titulo,mifcela liquoruni corpo • 

 ris & a&ione vilcerum lubigenda , ut in naturam 

 fluidorum corporis abeant ; vei Toxica funt, quae 

 notabileni mutationem flatus pradentis a priftino 

 inducunt. Quod ftne deftru&ione fun&ionum 

 corpus mutat, Me die amentum audit ; quod vero 

 lasdit fun&iones , motusquc falutares Tub vertit ac 

 deftruit, Venenum nuncupatur. Sed limites bo- 

 rum valdc affincs videntur , & faepe tantumgra- 

 du ac doft differiint , ita ut alimentum falubre 

 medicamentum evadere poflit , & medicamen- 

 tum veneni atrociffimi induere qucat naturam. 

 Nihilominus agit quodvis medicamentum pro ra- 

 tione qualitatum (*), ut tamen limitibus coer- 

 ceatur fins , Medici eft dofin determinare. L^ 

 ges de aclione medicamentorum , quas Nobilm 

 D. PRiESES in Philofophia fua Botanica p. 



%$. §. 363. orbi erudito coromunicare digna- 



tus 



quoad ft! 



Q» 



priacipiU , mucato folum fapido. 



cadem mauua , ii* 1 * 111 



