Bcsclirijving van den Hoogland- of Schotschcn herten- 

 liond en tan eene hitsjagl 



(Vertaald.) 



^AAA/U\A^*J\#MVW^AA^AAAArfW\ 



Hoogst opmerkelijk is het , dat juist dat jagthondenras , 

 hetwelk in Schotland het langst is in gebruik geweest , 

 het minste van alien bij de natuurkundigen en jagcrs 

 schijnt bekend te zijn. Hoe rijk ook aan afbeeldingen en 

 beschrijvingen van alle hondensoorten , van den bullenbij- 

 ter tot den mopshond toe , vinden wij bij geen onzer he- 

 dendaagsche schrijvers gewag gemaakt van de eigenschap-. 

 pen , de kleur en vormen dier honden , welke eens zoo 

 hoog aangeschreven stonden bij de jagtliefhebbers , en voor 

 geruimen lijd in Schotland bij alle jagten voor onontbeer- 

 lijk werden gehouden. 



Men zou toch veronderstellen, dat de reusachtige, sterk gc- 

 spierde en schilderachtige vormen , even als de groote ge- 

 schiktheid en duurzaamheid dezer honden , wel waardig wa- 

 ren om door beschrijvingen en afbeeldingen voor ons bewaard 

 te blijven ; intusschen vindt men er slechts bij oude dichters 

 bier en daar gewag van gemaakt , en onze tegenwoordige 

 natuurkundigen stellen zich tevreden met te zeggen, dat 

 dit reusachtige en merkwaardige hondenras is uitgestorven * 

 In sommige Hooglandsche Sagen leven zij nog onder de be- 

 naming van lersche wolfshond , Schotsche windhond en 

 Hooglandsche hertenhond, 



TWEEDE JAARGANG. 8 



