105 



5. Stual hct hert sehuins , en schiet men twee haodon 

 breed achter het blad , dan vindt men op het spoor eon 

 slerk witachlig zweet. Het wild gaat niet verder dan 100 

 sehreden van de plaats weg. — De kogel doorboort dc 

 long en het bovenste van het hart en komt aan den voor- 

 looper weder uit, 



6. Wordt het hert echter iets hooger achter het blad 

 getroffen , dan neemt de kogel zijn loop door de milt en 

 buik en beschadigt de klcinc. 



Op dit sehot gaat het wild terug. Op het spoor vindt 

 men zeer weinig zweet ; maar desniettemin wordt hel wild 

 al spoedig zeer ziek. 



7. Treft men het hert onder de lenden, daa raakt de 

 kogel gcen ingewanden, maar gaat bloot door het holle lig- 

 chaam. Door dit holschot stort het hert nedcr; is men er 

 dan niet vlug bij , om het af tc maken, dan springt hct 

 weer op en vlugt verre weg. — Deze wonde geneest 

 zeer spoedig. 



8. Bij het weiwondschot van een hert heeft de kogel do 

 buiks ingewanden doorboord. Het weinige zweet , dat men op 

 het spoor ontdekt , is vermengd met half verteeixl voedsel. 

 Dikwijls gebeurt het ook, dat het wild in het geheel 

 geen zweet geeft. Het hert gaat vlugtig door, echter als 

 het niet achtervolgd wordt , met een te zamengetrokken rug 

 van tijd tot tijd langzamer , en valt in eenig verborgen digt 

 struikgewas ziekelijk neder. 



9. Wordt het hert een voorlooper verbrijzeld, dan stort 

 het oogenblikkelijk voorover , herstel zich echter weer en 

 vlugt hinkend voort. Bij een achterlooper is het even 

 zoo , met dit onderscheid , dat het natuurlijk van achteren 

 ter neer slaat. 



■ 

 Na alle deze schoten moet men het wild , cer men het met 



