95 



De van woede snuivendc buffel zag evcnwel zijnen vijand 

 niet voor zicli , of even spoedig sprong hij op en ging op 

 hem los. De jager wierp zijn geweer weg en vlugtte 

 in het moeras ; de stier was hem evenwel zoo na op de 

 hielen , dat hij de hoop van op deze wijze te ontkomen , 

 moest opgeven , en daarom , ijlings om eenen struik wen- 

 dende , eenen nabij staanden boom trachtte te beklimmen. 



Het woedende dier was evenwel te digt op hem en 

 stortte , met een gebrul , volgens een der ooggetuigen het 

 vervaarlijkste , dat men zicli kan voorstellen , op den boom- 

 stam los , bereikte den jager , voor hij hoog genoeg ge- 

 klommen was , met zijne hoornen en slingerde hem met 

 zulk eene kracht in de lucht, dat hij bijna geheel verbrij- 

 zeld naar beneden storlte en in de takkcn van den boom 

 hangen bleef. 



De stier ging eenige malen rond om den stam , om te 

 zien, waar zijn slagtoffer gebleven was , tot hij eindelijk , 

 ten gevolge zijner wonden , door bloedverlies uitgcput , we- 

 der op de knien nederzonk. De overige jagers , die intus- 

 schen van den schrik bekomen waren , traden nu voor- 

 waarts en doodden hem; lerwijl hnn makker levenloos in 

 de lakken hing. 



>&mM&^~ 



