46 



ken vangen en levend naar liuis brengen. De echte Kosak- 

 ken der Steppen behoeven iutusschen geen dier wapenen , 

 en zelfs het geweer niet , om wolven te vangen. Zij ver- 

 volgen den wolf te paard , en dooden hem door herhaalde 

 slagen met hunne voortreffelijk gevloehtene Nagaika (Kant- 

 schoe of Knoet). 



De wolven zijn zeer graag op de veulens der halfwilde 

 paarden, welke, in tamelijk groote troepen (taboen ge- 

 noemd , door de rijke grondeigenaren , onder het toezigt van 

 eigene , daartoe aangestelde lieden opgevoed worden. Beroemd 

 zijn in dit opzigt de veelvuldige gevechten , welke in het 

 voorjaar tusschen de wolven en paarden , in de Steppen , 

 plaats hebben , waarbij de list en vraatzucht der eerstge- 

 noemden evenzeer uitblinken als de moed en de vlugheid 

 dier paarden. 



De wolven , als de zwakkere , maar aanvallende partij , 

 zoeken voornamelijk hun doel door allerlei listen en sluip- 

 wegen te bereiken ; de paarden daarentegen , gedurig door 

 eenen listigen vijand omringd , en de aangevallene partij 

 uitmakende, vinden vooral hun heil in hunne voorzigtigheid 

 en wederkeerig hulpbetoon. De zin voor het gemeenschap- 

 pelijk behoud is derhalve bij hen even sterk ontwikkeld , 

 als de zin van sluwheid bij den wolf. Er zijn geene voor- 

 beelden , dat een of meer wolven over dag de troepen van 

 paarden naderen , met het doel , om er een te vangen. 

 Dit zoude inderdaad een waagstuk zijn , want zij zouden 

 steeds door de paarden vertrapt worden. Daarentegen ge- 

 beurt het somtijds , bij nacht en onder bijzondere omslan- 

 digheden , b. v. wanneer de wolven zeer talrijk zijn , het 

 aangevallene gedeelte des Taboens daarentegen zwak is, dat 

 eene menigte wolven midden onder den geheelen troep paar- 

 den geraakt. In dit geval heeft het gevecht op de vol- 

 gende wijze plaats. De in de eerste plaats aangevallene 



