18 



pooten tcr neder (de achterpooten gebruiken zij slechts, 

 wanneer zij zich vcrdedigen) , pakken hem met de tanden 

 bij den nek , en slingeren hem onder de merrien , welke 

 hem weldra zoo vertrappen , dat er geen hairlje in zijne 

 vacht ovcrblijft. Intusschen is de wolf bij den aanval van 

 den hengst zeer op zijne hoede , en scheurt hem gewoonlijk 

 wanneer liij den eersten slag mist , den hals open. Niet- 

 tegenstaande deze overvvinning , heeft hij 1111 nog geen buit 

 gemaakt ; want de Taboen , zijne dooden willende vvieken, 

 laat niet na de wolven onophoudelijk te vcrvolgen , tot dat 

 zij en de onaangename lucht , die hen vergezelt , geheel en 

 al van de Steppen , van welke zij toch de eigenlijke bezit- 

 ters zijn , zijn geweken. Gedurcnde de vlugt wordt noch 

 wolf gedood of gewond , maar er keert daarentegen van die 

 vervolging menig paard terug , hetgeen in de lenden of 

 pooten gebeten zijnde , voor altijd kreupel is geworden. 



Die groote batailles der wolven en paarden hebben intus- 

 schen slechts zeldzaam en waarschijnlijk steeds tegen den 

 zin der wolven plaats. Hunne wijze van oorlogvoeren be- 

 staat eigenlijk in eene soort van voorposten- of kosakken- 

 gevechten. Het is nooit oorspronkelijk hun plan , bra alge- 

 meenen aanval te maken ; zij trachten slechts den een of 

 anderen geisoleerden post van paarden door list te over- 

 meesteren. Zij gaan daarbij niet minder sluw te werk dan 

 de vos. De wolf , welke een veulen wil vangen , kruipt , 

 tegen den wind, want hij wcet zeer goed hoe onaangenaam 

 zijne lucht aan de paarden is , langzaam en voorzigtig door 

 het hooge gras , ten einde den Taboen in zijne positie te 

 bespieden. Zoodra hij eene merrie gewaar wordt , welke 

 met haar veulen eenigzins vervvijderd van de overige paar- 

 den is , tracht hij haar onbemerkt en zachtjes te naderen. 

 In stede van nu het dier plolseling te overvallen , blijft hij 

 op den loer liggen, slaat alle bewegingen van kind en 



