gemak vertsren , en om dit te kunnen volbrcngen , hin- 

 dert hem nog steeds de groote nabijheid der mocder. Het 

 jong aanhoudend bespiedcnde , luistert hij tevens op de 

 stappen der moeder , welke , geen gevaar meer duchtende 

 en op haar gemak grazende , zieh allengskens vervvijdert en 

 tusschen den lioogen plantengroei der Steppen voor hem 

 otizigtlmr wordt. Dit gunslig oogenblik waarnemend , is 

 hij met eenen sprong bij het veulen , hetwelk hij de keel 

 afbijt en wegsleept , of , wanneer het door eenen oogen- 

 blikkelijken dood verhinderd wordt , eenig leven te maken , 

 gedeeltelijk of gcheel op de plaats zelve verteert. Gewoon- 

 lijk echter ontwaart de moeder wat er gebeurt , en hare 

 alarmkreten verwittigen weldra den geheelen Taboen van 

 het schelmstuk van den roover. Wanneer het gebeurt , dat 

 de opzigter van den Taboen in de nabijheid is y zoo is de 

 wolf gewoonlijk verloren. De opzigter namelijk springt 

 oogenblikkelijk op zijn paard , hetgeen voor het beste en- 

 gelsche renpaard niet onderdoet , en met zijne sabel en 

 knots gewapend , haalt hij den wolf weldra in , en velt hem 

 steeds op den eersten slag met den knots ter neder, want 

 deze lieden schijnen nooit te missen. Indien de wolf aan 

 de steile oevers eener regenkloof komt , zoo laat hij zieh , 

 den neus tusschen de voorpooten stekende en het ligchaam 

 ineengekromd , naar beneden rollen. De opzigter kan hem 

 natuurlijk hier niet volgen , en genaakt nu den wolf , die 

 meestal door den hoogen val , den laatsten zucht geeft ? 

 langs omwegen , ten einde hem het vel af te trekken , 

 voor hetwelk hij overal de som van lien roebels kan maken. 



