31 



het nu vooral noodig , het gevvcer des vermoorden terug 

 te hebben , hetgeen , even als de haas uit zijnen jagtzak , 

 verdwenen was. Polette maakte er geon gehehn uit , dat 

 hij het geweer onder struiken had verborgen , ten einde , 

 zoo als hij geheel naif er bijvoegde , het nog denzelfden avond 

 of daags daarop le gebruiken om le jagen. Men begaf zich 

 naar de plaats in het bosch , waar hij het volgens zijne op- 

 gaaf verborgen had , en het werd er in der daad ook gevon- 

 den. Beide loopen waren nog geladen. Toen men dit aan den 

 beschuldigde mededeelde, scheen hij over deze omstandig- 

 heid Yolstrekt niet verlegen ; hij antwoordde eenvoudig , 

 dat hij het geweer , ten einde kruid en lood te sparen , 

 dadelijk na het bedrijf met het kruid en lood des ver- 

 moorden had geladen. Hij werd toen gevraagd , den inhoud 

 der lading naauwkeurig op te geven. Volgens zijn gezegde 

 had hij helzelve met gewoon kruid , en den eenen loop met 

 hagel no. 6 , den anderen met no. 4 geladen ; de proppen 

 waren , volgens hem , van gewoon papier geweest , maar 

 hij zeide zich niet te kunnen herinneren , of dit papier wit 

 of grijs , of het beschreven of bedrukt was geweest. Nadat 

 dit alles opgeschrevcn was , werden de schoten uit het 

 geweer getrokken. Het bleek nu , dat de regter loop 

 met twee kogels , de linker met vijf loopers en een stukje 

 lood geladen was , en dat de proppen van kurk waren. Het 

 kruid werd bevonden , reeds een weinig van den roest aan- 

 gedaan te zijn ; en dientengevolge beweerden de deskun- 

 digen , dat het geweer ten minste veertien dagen vroeger 

 moest geladen geweest zijn. 



Dit bewijs was te overtuigend , als dat de aangeklaagde nog 

 langer bij zijne opgaaf had kunnen volharden. Hij herriep 

 deze , en in de hoop van het medelijden der regters op te 

 wekken , beloofde hij nu , naar waarheid te beriglcn , hoe 

 zich het geheele voorval had toegedragen. 



