52 



Hij verhaalde nu , dat liij op den zondag , toen de moord 

 liad plaats geliad , zich in eenen schuilhoek verborgen had , 

 om op wild te loeren, en dat hij plotseling Notte op hem 

 zag afkomen. Deze had den jagtzak in de hand, het ge- 

 weer in den arm en werd van Morgan vergezeld. Hij had 

 intusschen zijn geweer opgenomen , en , toen Notte hem 

 tot op tien passen afstand was genaderd, onwillekeurig op 

 hem geschoten. Het schot had den schouder verbrijzeld , 

 en Notte, buiten staat zich te verdedigen , had gesmeekt , 

 hem het leven te laten ; maar uit vrees , dat hij zijne 

 daad zou bekend maken , had hij hem met het tweede 

 schot van het leven beroofd. Hij verhaalde nu verder, hoe 

 hij van Morgan met woede aangevallen, genoodzaakt was 

 geweest , ten einde zijn leven te redden , op een eikenboom 

 te klimmen , en hoe de hond , wankelende tusschen de vrees , 

 zijnen heer te verlaten en tusschen den wensch , zich aan 

 hem te wreken , onophoudelijk heen en weder was geloo- 

 pen , dan eens het lijk belikkende , dan weder aan den 

 boom , waarop hij gezeten was , bijtende , — dat het hem 

 eindelijk en wel met veel moeite was gelukt , zachtjes te 

 ontsnappen , en zich alstoen dadelijk naar de woning van den 

 vermoorde had begeven , ten einde zijn Alibi te kunnen be- 

 wijzen , in het geval , dat de verdenking op hem zou vallen. 



De verdere Instructie was nu zeer gemakkelijk, en de 

 misdadiger, schuldig aan den met voorbedacht gepleegden 

 moord van eenen koninklijken ambtenaar, werd ter dood 

 veroordeeld. De verstokte zondaar werd , zonder dat zijn 

 geweten knaagde en zonder berouw over zijne misdaad te 

 gevoelen , ter strafplaats geleid. Met de ongevoeligheid van 

 eenen mensch zonder godsdienst, beklom hij het schavot, 

 en zijne brandende pijp ontviel zijnen mond eerst , toen de 

 bijl zijn hoofd van den romp gescheiden had. 



