52 



die dieren limine levenswijze in deze uitgestrekte grasvlak- 

 ten inrigten, en wij hopen de liefhebbers van tie jagt 

 d&arbij veel belangrijks aan te bieden. 



ZOOGD1EREBT. 



Zoodra men den Dnieper bij de stad Krementclioug over- 

 gestoken en aan gene zijde door de granietblokken in de 

 hoog liggende , kale en vlakke Steppen gekomen is , ziet 

 men overal langs en zelfs op den weg een klein dier in 

 het gras kruipen , door de Russen Soeslik , door de Duit- 

 sche kolonisten aardhaasje , en door de natuurkundigen 

 Cytillus vulgaris genoemd. Dit kleine , schoone en vlugge 

 knaagdiertje schijnt bepaald aan deze streken eigen te 

 zijn , want in de boschachtige grenslanden der Steppen ziet 

 men het zeer zelden. 



Door de droogheid en zachtheid van den grond der 

 Steppen , en door de menigte tot de voeding van dit dier- 

 tje geschikte bolgewassen en grassoorten , vermenigvuldigt het 

 hier zeer sterk. Het heeft in zijn voorkomen en zijne pot- 

 sierlijke bewegingen zeer veel overeenkomst met de mar- 

 motten en eekhoorns , en staat in zeker opzigt tusschen 

 beiden in. 



Men zou de marmot aanmerkelijk kleiner en slanker 

 moeten maken , en aan het cekhoorntje den staart verkor- 

 ten en zijne huid bespikkelen , om uit beiden een' Soeslik te 

 vormen. De naam van »eekhoorntje van den vlakken 

 Steppengrond" zou vrij goed aan den Soeslik passcn. Hij 

 gelijkt ook veel op een jong haasje , wanneer men aan 

 het laatste de lepels afsnijdt en in plaats van het pluimpje 

 een langeren staart geeft. 



De holen , die de Soeslik in den grond maakt , gaan 

 eerst schuins naar beneden en dan weder naar boven, tot 



