54 



digter bij hen komt , verandert hunne nieuwsgierigheid spoc- 

 dig in ongerustheid ; zij zakken op dezelfde wijze ineen , 

 worden angslig, en springen tot aan den ingang van het 

 hoi , waar zij gaan zitten , rondzien en de grootte van het 

 gevaar berekenen. Zoodra men zich verwijdert , toont hij 

 zich weer en komt op zijn gemak. Ingeval men hem 

 nu nog meer nadert , overvallen hem schrik en angst , en 

 hij verbergt zich ijlings in zijn nest. De Soesliks brengen 

 een zeer treurig geluid voort. Men kan het vergelijken 

 met het gezang der krekels , behalve dat het scherper 

 en meer uitgerekt is , en op het einde een halve toon hoo- 

 ger wordt. Het is een klagentl en aandoenlijk geluid , a!s 

 van een 1 zieltogende , en levert daardoor een sterk contrast 

 op met de levendigheid van het dierlje. Hunne vreugde 

 onder elkaar en hun lust tot gezelligheid duidt wel aan , 

 dat er aan de Soesliks niets zwaarmoedigs is, dan alleen 

 het geluid (even als alle geluiden in de Steppen). 



Op de plaatsen , waar men Soesliks vindt , zijn ze allijd 

 in groote troepen aanwezig ; er zijn zelfs enkele streken , 

 waar de grond mijlen ver ondermijnd is , en waar , in alle 

 rigtingen , het eene hoi op het aadere volgt. 



Zij eten zoo wel het gras als de zilverzaadjes , bollen en 

 wortels , waardoor zij ook schadelijk zijn voor de akkers , 

 hoewel minder dan de muizen , omdat zij zich niet even 

 als de laalstgenoemden , in den weeken akkergrond of op 

 de zolders nestelen , maar liever vrij in de woeste Steppen 

 wonen en de al te weeke akkers alleen wegens het gemak- 

 kelijke indringen van den regen schuwen. Zij zijn even- 

 wel voor eene soort van cultuur zeer schadelijk , na- 

 melijk , voor de meloenen en vruchttuinen in het zuide- 

 lijke Rusland. Zij beminnen de zoete pit van deze vruch- 

 ten buitengemeen en krabben dezelve uit den grond op ; 

 de bewoners van Kleiu-Rusland en de Bulgaren omriugen 



