61 



gemaakte zaak beschouwd. Het volgende wordt daarvan 

 verhaald : 



De bond veraiengt zich nooit zoodanig met den wolf, 

 dat hij als het ware een burger onder ben wordt en met 

 hen leeft ; dit verbindert de nog veel wilder aard der 

 wolven. De wolven zijn zoo ijverzuchtig op de zuiverbeid 

 van hunne soort , dat eene wolvin hare jongcn na de ge- 

 boorte naar bet water brengt, ze laat drinken , en diegenen 

 op de plaats zelve verscbeurt , welke op de wijze der bon- 

 den het water met de tong naar boven slabben , in plaats 

 van , even als de wolf , met den gebeelen bek in het water 

 te happen. Het wolvenras blijft dus in de Steppen en in 

 de bossehen steeds zuiver. 



Soms gebeurt bet ecbter dat eene wolvin, welke of door 

 de andere wolven verjaagd of door eene jagt van hen afge- 

 scheiden is , ver van haren geboortegrond verwijderd wordt , 

 en zoo in streken van de Steppen komt , waar geene wolven 

 zijn. Indien zij nu bier eenen of anderen eenloopenden bond 

 aantreft , gebeuit bet soms dat zij met elkaar paren , 

 waaruit dan een hondacbtig wolvengeslacbt voortkomt. De 

 Duitscbers noemen de op deze wijze door de wolvin ter 

 wereld gebragte jongen Wolfsbonden. Die wolfshonden blij- 

 ven nu wel is waar bij de moeder , zoolang zij met haren 

 hondachtigen ecbtgenoot leeft ; maar wanneer zij dezen 

 vreedzamen eebtgenoot weder met eenen wolf verruilt , 

 neemt zij de jongen niet met zich , en deze sluiten zich 

 dan bij de honden aan. 



Deze wolfshonden komen , wat hunnen dikken kop , pun- 

 tige ooren , sterk gebit en hairen betreft , grootelijks met 

 den wolf overeen. Hunne buid wordt bijna tot denzelfden prijs 

 betaald als die van eenen ecbten wolf. Hoewel zij niet zoo 

 veel blaffen en minder bijten dan de honden , legt men ze 

 toch aan de ketting, omdat menigmalen de bloedige nei- 



