90 



derde , volgde hem de geheele hoop. De waard vloekte , 

 mijn vriend en ik lachten. Intusschen vermaakte ik mij met 

 den troep te monsteren , die door jagllust en schietwoede als 

 bezeten scheen. Hier waren allerlei soort van kleederdrag- 

 ten , van de hemdsmouwen en de slaapmuts af tot den lan- 

 gen jas en den ronden hoed toe , voorhanden ; deze droeg 

 een dubbel- , gene een soldatengeweer ; de eene voerde 

 eene karabijn, de andere een pistool. Die een percussie-ge- 

 weer droeg , spotte met de vuursteensloten , terwijl de andere 

 verzekerde alleen daarmede zeker te schieten. — Inmiddels 

 renden de honden naar alle zijden been en weder ; terwijl 

 de spits muizen opzocht , de bullenbijters vochten en de 

 weinige jagthonden bet veld afjoegen. — Een echte jager 

 had zich wanbopend de baren uitgetrokken ! 



Ten laatste was bet gelukt eenige orde daar te stel- 

 len en eene soort van linie te vormen ; maar ook nu 

 weder ging de eene in den stap en de andere liep. Nu 

 en dan ging een geweer bij ongeluk af, en dan werd er 

 hevig getierd en gevloekt. Op eenmaal onlstond het alge- 

 meen geroep: »wh Uevre, un Havre!"; vijftig geweren gaven 

 vuur; de getroffene honden huildcn erbarmelijk : een grijze 

 kat was uit een stuk knollen geloopen en vlugtte naar Al- 

 port. Algemeen gelach en spotternij wisselden bet geliuil der 

 getroffene honden en het vloeken van een* lief hebber , die 

 in zijne kuiten geschoten was, af. 



Intusschen ging de massa voorwaarts. — Op eenmaal 

 hoorde men : » voila la pcrdrix /" en onder een soort van pe~ 

 letons vuur stortte eene torlelduif neder , welke een vijftig 

 tal sehutters zich wilden toeeigenen. — Een, wiens geweer 

 afgebrand had , maakte er even zeer aanspraak op als een 

 ander, die ten minste op hondcrd passen afstand geschoten 

 had , want zoo ver , zeide bij , droeg zijn geweer. 



Mijn vriend wildc zich verwijderen , maar ik ovcrrecdde 



